قانون مداران

دین به معنای روش و قانون است. دیندار یعنی قانون مدار، قانون یا دین به مجموعه مقرراتی گفته می‌شود که یک شخص یا گروهی به آن ملتزم[پایبند] گشته و زندگی شخصی و اجتماعی خود را بر آن استوار می‌سازند.

1- همه قوانین این دنیا

قوانین در یک تقسیم بندی به قوانین حقیقی و قراردادی تقسیم میشوند.

الف) قوانین حقیقی، آن دسته از قوانینی هستند که به واسطه نوع آفرینش و خلقتی که دارند، روابط خاصی را در نظام آفرینش ایجاد نموده اند. مانند قوانین فیزیک و شیمی. انسان در مقابل چنین قوانینی حالا کشفی دارد، یعنی انسان این قوانین را کشف مینماید و از آن بهرمند می گردد.

ب) نوع دوم از دین و قانون، قوانین قراردادی است. به این معنا که کس یا کسانی با قرار دادن مقرراتی برای اداره فرد یا افرادی زمینه دسترسی به اهدافی را میسر میسازند[فراهم] این نوع از دین و یا قانون به دو دسته تقسیم می‌شود. اگر منشا این قرار داد فرد بشر باشد، دین یا قانون بشری خوانده میشود و اگر منشا و مبدا آن خداوند متعال باشد، ان دین یا قانون را دین و قانون الهی می نامند.

2- چه کسی قانون می گذارد؟

دین یا ادیان الهی به مجموعه مقررات و مسائلی گفته میشود که خداوند متعال برای سعادت انسان قرار داده است. تسلیم بودن و پذیرش چنین مقرراتی که از جانب خداوند تقنین شده است را اسلام و متدین[پایبندان] به آن را مسلمان می نامند. لذا[بنابر این] در یک مفهوم عام همه ادیان الهی دین اسلام است و همه دینداران، مسلمان نامیده میشوند. اما اسلام و مسلمان یک اصطلاح خاص تری هم دارد که البته اسلام و مسلمان به آن شناخته میشود.

3- آخرین و عام ترین قانون الهی

وقتی ملاک دین داری الهی، فرمان خداوند شد، اگر او برای تمام بشریت آخرین دستورات[راهنمایی ها] و قوانین خویش را ابلاغ نماید و همه را به آن امر نماید، مسلما دین مورد نظر او به عنوان آخرین قانون، معیار دین الهی خواهد بود و آن دین، دین الهی و لازم الاجرا قرار خواهد گرفت.
بنابر این اگر به دلایل قطعی اثبات شد که آخرین فرمان و عامترین قانون از طرف خداوند و توسط [به وسیله ] آخرین فرستاده اش محمد (درود خدا بر او باد) در کتابی به نام قرآن گرد آوری شده باشد. آن دین را به معنای خاص اسلام نامیده اند. لذا به این دین، اسلام گویند و پیروان آن را مسلمان خوانند.


more post like this