76- سورة الإنسان

76- سورة الإنسان

بسم الله الرحمن الرحيم 1    هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا هر آينه  بر انسان  مدتي  از زمان  گذشت  و او چيزي  در خور ذکر نبود 2      إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ما، آدمي  را از نطفه  اي  آميخته  بيافريده  ايم  ، تا او […]

76- سورة الإنسان
Rate this post
  • آنچه در این کتاب میخوانید

    بسم الله الرحمن الرحيم 1    هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا هر آينه  بر انسان  مدتي  از زمان  گذشت  و او چيزي  در خور ذکر نبود 2      إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ما، آدمي  را از نطفه  اي  آميخته  بيافريده  ايم  ، تا او را امتحان  کنيم   وشنوا و بينايش  ساخته  ايم 3      إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا راه  را به  او نشان  داده  ايم   يا سپاسگزار باشد يا ناسپاس 4      إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَا وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا ما براي  کافران  زنجيرها و غلها و آتش  افروخته  آماده  کرده  ايم 5      إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا نيکان  از جامهايي  مي  نوشند که  آميخته  به  کافور است  : 6       عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا چشمه  اي  که  بندگان  خدا از آن  مي  نوشند و آن  را به  هر جاي  که  خواهند، روان مي  سازند 7      يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا به  نذر وفا مي  کنند و از روزي  که  شر آن  همه  جا را گرفته  است  مي  ترسند 8      وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا و طعام  را در حالي  که  خود دوستش  دارند به  مسکين  و يتيم  و اسير مي   خورانند : 9      إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلَا شُكُورًا جز اين  نيست  که  شما را براي  خدا اطعام  مي  کنيم  و از شما نه  پاداشي  مي   خواهيم  نه  سپاسي 10      إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا ما از پروردگار خود مي  ترسيم  ، در روزي  که  آن  روز عبوس  و سخت  و  هولناک  است 11      فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا خدا ايشان  را از شر آن  روز نگه  داشت  و آنان  را طراوت  و شادماني  بخشيد 12      وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا به  پاداش  صبري  که  کرده  اند پاداششان  را بهشت  و حرير داد 13      مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا در آنجا بر، تختها تکيه  زده  اند نه  هيچ  آفتابي  مي  بينند و نه  سرمايي 14      وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا سايه  هاي  درختانش  بر سرشان  افتاده  و ميوه  هايش  به  فرمانشان  باشد 15      وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِآنِيَةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا کاسه  هاي  سيمين  و کوزه  هاي  شراب  ميانشان  به  گردش  در مي  آيد 16      قَوَارِيرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا کوزه  هايي  از سيم  که  آنها را به  اندازه  پر کرده  اند 17      وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا در آنجا جامي  بنوشانندشان  که  آميخته  با زنجبيل  باشد ، 18      عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا از چشمه  اي  که  آن  را سلسبيل  مي  گويند 19      وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنثُورًا همواره  پسراني  به  گردشان  مي  چرخند که  چون  آنها را ببيني  ، پنداري ، مرواريد پراکنده  اند 20      وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا چون  بنگري  ، هر چه  بنگري  نعمت  فراوان  است  و فرمانروايي  بزرگ 21      عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا بر تنشان  جامه  هايي  است  از سندس  سبز و استبرق   و به  دستبندهايي  از  سيم  زينت  شده  اند  و پروردگارشان  از شرابي  پاکيزه  سيرابشان  سازد 22      إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا اين  پاداش  شماست  و از کوششتان  سپاسگزاري  شده  است 23      إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلًا ما قرآن  را بر تو نازل  کرديم  ، نازل  کردني  نيکو 24      فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا در برابر فرمان  پروردگارت  صابر باش  و از هيچ  گناهکار يا ناسپاسي   اطاعت  مکن 25      وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا و بامدادان  و شامگاهان  نام  پروردگارت  را بر زبان  بياور 26       وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا در پاره  اي  از شب  سجده  اش  کن  و در همه  درازناي  شب  تسبيحش  گوي 27      إِنَّ هَؤُلَاء يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا اينان ، اين  دنياي  زودگذر را دوست  دارند و آن  روز دشوار را پس  پشت  مي   افکنند 28      نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا ما آدميان  را آفريديم  و اعضا و مفاصلشان  را نيرومند گردانيديم  و اگر  خواهيم  ، به  جاي  آنها قومي  همانندشان  بياوريم 29      إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا اين  اندرزي  است   پس  هر که  خواهد ، راهي  به  سوي  پروردگار خويش   برگزيند 30      وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا و شما جز آن  نمي  خواهيد که  خدا خواسته  باشد ، زيرا خدا دانا و حکيم  است 31      يُدْخِلُ مَن يَشَاء فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا هر کس  را که  بخواهد مشمول  رحمت  خود سازد ، و براي  ستمکاران  عذابي ، دردآور آماده  کرده  است

  • جزئیات کتاب
  • نظرات