6- سورة الأنعام

6- سورة الأنعام

بسم الله الرحمن الرحيم 1    الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِم يَعْدِلُونَ ستايش از آن  خداوندي  است  که  آسمانها و، زمين  را بيافريد و تاريکيها و  روشنايي  را پديدار کرد ، با اين  همه  ، کافران  با پروردگار خويش  ديگري   را برابر مي  دارند 2      هُوَ الَّذِي […]

Rate this post
  • آنچه در این کتاب میخوانید

    بسم الله الرحمن الرحيم 1    الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِم يَعْدِلُونَ ستايش از آن  خداوندي  است  که  آسمانها و، زمين  را بيافريد و تاريکيها و  روشنايي  را پديدار کرد ، با اين  همه  ، کافران  با پروردگار خويش  ديگري   را برابر مي  دارند 2      هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُّسمًّى عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ اوست  که  شما را از گل  بيافريد و عمري  مقرر کرد : مدتي  در نزد او معين   با، اين  همه  ، ترديد مي  ورزيد 3      وَهُوَ اللّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ در آسمانها و زمين  ، اوست  که  خداوند است   نهان  و آشکارتان  را مي   داندو از کردارتان  آگاه  است 4      وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ و هيچ  آيه  اي  از آيات  پروردگارشان  برايشان  نازل  نشد ، جز آنکه  از آن   رويگردان  شدند 5      فَقَدْ كَذَّبُواْ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنبَاء مَا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ چون  سخن  حق  بر آنها عرضه  شد ، تکذيبش  کردند  پس  به  زودي  ، خبر  چيزهايي  که  به  ريشخندشان  مي  گرفتند به  آنها خواهد رسيد 6      أَلَمْ يَرَوْاْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ مَّكَّنَّاهُمْ فِي الأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاء عَلَيْهِم مِّدْرَارًا وَجَعَلْنَا الأَنْهَارَ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنْشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ آيا نديده  اند که  پيش  از آنها چه  مردمي  را هلاک  کرده  ايم  ? مردمي  که ، درزمين  مکانتشان  داده  بوديم  ، آنچنان  مکانتي  که  به  شما نداده  ايم   و  برايشان  از آسمان  بارانهاي  پي  در پي  فرستاديم  و رودها از زير پايشان   روان  ساختيم  آنگاه  به  کيفر گناهانشان  هلاکشان  کرديم  و پس  از آنها  مردمي  ديگر پديد آورديم 7      وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَـذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ حتي  اگر کتابي  نوشته  بر روي  کاغذ بر تو نازل  مي  کرديم  و آن  را با دست  خويش  لمس  مي  کردند ، باز هم  آن  کافران  مي  گفتند که  اين  جز جادويي   آشکارنيست 8      وَقَالُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الأمْرُ ثُمَّ لاَ يُنظَرُونَ و گفتند : چرا فرشته  اي  بر او نازل  نشده  است  ? اگر فرشته  اي  مي   فرستاديم  که  کار به  پايان  مي  رسيد و به  آنها هيچ  مهلتي  داده  نمي  شد 9       وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلاً وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ و اگر آن  پيامبر را از ميان  فرشتگان  برمي  گزيديم  باز هم  او را به ، صورت مردي  مي  فرستاديم  و اين  خلطو اشتباه  که  پديد آورده  اند بر جاي  مي  نهاديم 10      وَلَقَدِ اسْتُهْزِىءَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُواْ مِنْهُم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ پيامبراني  را هم  که  پيش  از تو بودند مسخره  مي  کردند  پس  مسخره  کنندگان  را عذابي  که  به  ريشخندش  مي  گرفتند فروگرفت 11      قُلْ سِيرُواْ فِي الأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ بگو : در روي  زمين  بگرديد و بنگريد که  پايان  کار تکذيب  کنندگان  چگونه   بوده  است 12      قُل لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ قُل لِلّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لاَ رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ بگو : از آن  کيست  آنچه  در آسمانها و زمين  است  ? بگو : از آن  خداست ، بخشايش  را بر خود مقرر داشته  ، همه  شما را در روز قيامت  که  در آن   ترديدي  نيست  گرد مي  آورد  آنان  که  به  زيان  خويش  کار کرده  اند ، ايمان   نمي  آورند 13      وَلَهُ مَا سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ از آن  اوست  هر چه  در شب  و روز جاي  دارد و اوست  شنوا و دانا 14      قُلْ أَغَيْرَ اللّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلاَ يُطْعَمُ قُلْ إِنِّيَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكَينَ بگو : آيا ديگري  جز خدا را به  دوستي  گيرم  که  آفريننده  آسمانها و زمين ، است  و مي  خوراند و به  طعامش  نياز نيست  ? بگو : هر آينه  من  مامور شده   ام که  نخستين  کسي  باشم  که  تسليم  امر خدا شده  باشد  پس  ، از مشرکان   مباش 15      قُلْ إِنِّيَ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ بگو : از عذاب  آن  روز بزرگ  مي  ترسم  اگر از پروردگارم  فرمان  نبرم 16      مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ در آن  روز ، عذاب  را از هر که  بگردانند مورد رحمت  خدا واقع  شده  است   ،و اين  کاميابي  آشکاري  است 17      وَإِن يَمْسَسْكَ اللّهُ بِضُرٍّ فَلاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَإِن يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدُيرٌ اگر خدا به  تو محنتي  برساند ، هيچ  کس  جز او دفعش  نتواند کرد ، و اگر  به  تو خيري  برساند بر هر کاري  تواناست 18      وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ و اوست  قاهري  بالاتر از همه  بندگان  خويش  و دانا و آگاه  است 19       قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادةً قُلِ اللّهِ شَهِيدٌ بِيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللّهِ آلِهَةً أُخْرَى قُل لاَّ أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَـهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ بگو : شهادت  چه  کسي  از هر شهادتي  بزرگ  تر است  ? بگو : خدا ميان  من   وشما، شهادت  مي  دهد و اين  قرآن  بر من  وحي  شده  است  تا شما را و هر کس   راکه  به  او برسد بيم  دهد  آيا شهادت  مي  دهيد که  با الله  خدايان  ديگري   هم  هستند ? بگو : من  شهادت  نمي  دهم   بگو : جز اين  نيست  که  او خدايي   است يکتا و از آنچه  با او شريک  مي  سازيد بيزارم 20      الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمُ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ اهل  کتاب  او را چنان  مي  شناسند که  فرزندان  خود را ، اينان  که  به  خود  زيان  مي  رسانيدند ايمان  نمي  آورند 21      وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ چه  کسي  است  ستمکارتر از آنکه  به  خدا دروغ  مي  بندد يا آيات  او را  دروغ مي ، انگارد ? هر آينه  ستمکاران  را رستگاري  نيست 22      وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَيْنَ شُرَكَآؤُكُمُ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ روزي  همه  را گرد آوريم  ، سپس  به  آنها که  شرک  آورده  اند بگوييم  : آن   کسان  که  مي  پنداشتيد که  شريکان  خدايند اکنون  کجايند ? 23      ثُمَّ لَمْ تَكُن فِتْنَتُهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ وَاللّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ عذري  که  مي  آورند جز اين  نيست  که  مي  گويند : به  خدا سوگند که   پروردگارماست  ، ما مشرک  نبوده  ايم 24      انظُرْ كَيْفَ كَذَبُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ بنگر که  چگونه  بر خود دروغ  بستند و آن  دروغها که  ساخته  بودند ناچيز  گرديد 25      وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن يَرَوْاْ كُلَّ آيَةٍ لاَّ يُؤْمِنُواْ بِهَا حَتَّى إِذَا جَآؤُوكَ يُجَادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَذَآ إِلاَّ أَسَاطِيرُ الأَوَّلِينَ بعضي  از آنها به  سخن  تو گوش  مي  دهند ولي  ما بر دلهايشان  پرده  ها، افکنده ايم  تا آن  را درنيابند و گوشهايشان  را سنگين  کرده  ايم   و هر  معجزه  اي  را که  بنگرند بدان  ايمان  نمي  آورند  و چون  نزد تو آيند ، با  تو به  مجادله پردازند  کافران  مي  گويند که  اينها چيزي  جز اساطير  پيشينيان  نيست 26      وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ وَإِن يُهْلِكُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ اينان  مردم  را از پيامبر باز مي  دارند و خود از او کناره  مي  جويند و  حال آنکه  نمي  دانند که  تنها خويشتن  را به  هلاکت  مي  رسانند 27      وَلَوْ تَرَىَ إِذْ وُقِفُواْ عَلَى النَّارِ فَقَالُواْ يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ وَلاَ نُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اگر آنها را در آن  روز که  در آتشند بنگري  ، مي  گويند : اي  کاش  ما را  بازگردانند تا آيات  پروردگارمان  را تکذيب  نکنيم  و از مؤمنان  باشيم 28       بَلْ بَدَا لَهُم مَّا كَانُواْ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ وَلَوْ رُدُّواْ لَعَادُواْ لِمَا نُهُواْ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ نه  ، آنچه  را که  از اين  پيش  پوشيده  مي  داشتند اکنون  برايشان  آشکار شده ،، اگر آنها را به  دنيا بازگردانند ، باز هم  به  همان  کارها که  منعشان   کرده بودند باز مي  گردند  اينان  دروغگويانند 29      وَقَالُواْ إِنْ هِيَ إِلاَّ حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ و گفتند : جز اين  زندگي  دنيوي  ما هيچ  نيست  و ما ديگر بار زنده   نخواهيم شد 30      وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى رَبِّهِمْ قَالَ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُواْ بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُواْ العَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ و اگر ببيني  آن  هنگام  را که  در برابر پروردگارشان  ايستاده  اند ، خدا  مي گويد : آيا اين  به  حق  نبود ? گويند : آري  ، سوگند به  پروردگارمان   گويد: به  کيفر آنکه  کافر بوده  ايد عذاب  خدا را بچشيد 31      قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَاء اللّهِ حَتَّى إِذَا جَاءتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُواْ يَا حَسْرَتَنَا عَلَى مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَى ظُهُورِهِمْ أَلاَ سَاء مَا يَزِرُونَ زيان  کردند آنهايي  که  ديدار با خدا را دروغ  پنداشتند  و چون  قيامت ، به ناگهان  فرا رسد ، گويند : اي  حسرتا بر ما به  خاطر تقصيري  که  کرديم   اينان  بار گناهانشان  را بر پشت  مي  کشند  هان  ، چه  بد باري  را بر دوش   مي  کشند 32      وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ و زندگي  دنيا چيزي  جز بازيچه  و لهو نيست  و پرهيزگاران  را سراي  آخرت   بهتر است  آيا به  عقل  نمي  يابيد ? 33      قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لاَ يُكَذِّبُونَكَ وَلَكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللّهِ يَجْحَدُونَ مي  دانيم  که  سخنشان  تو را اندوهگين  مي  سازد ، ولي  اينان  تنها تو را  تکذيب  نمي  کنند ، بلکه  اين  ستمکاران  سخن  خدا را انکار مي  کنند 34      وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ فَصَبَرُواْ عَلَى مَا كُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّى أَتَاهُمْ نَصْرُنَا وَلاَ مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ وَلَقدْ جَاءكَ مِن نَّبَإِ الْمُرْسَلِينَ پيامبراني  را هم  که  پيش  از تو بودند تکذيب  کردند ولي  آنها بر آن   تکذيب ، و آزار صبر کردند تا پيروزي  ما فرا رسيدشان   و سخنان  خدا را  تغيير دهنده  اي  نيست   و هر آينه  پاره  اي  از اخبار پيامبران  بر تو نازل   شده  است 35      وَإِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَن تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِي الأَرْضِ أَوْ سُلَّمًا فِي السَّمَاء فَتَأْتِيَهُم بِآيَةٍ وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ اگر اعراض  کردن  آنها بر تو گران  است  ، خواهي  نقبي  در زمين  بجوي  يا  نردباني  بر آسمان  بنه  تا معجزه  اي  برايشان  بياوري   اگر خدا بخواهد ،  همه  رابه  راه  راست  برد  پس  ، از نادانان  مباش 36       إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَالْمَوْتَى يَبْعَثُهُمُ اللّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ هر آينه  تنها آنان  که  مي  شنوند مي  پذيرند  و مردگان  را خدا زنده  مي ، کندو سپس  همه  به  نزد او بازگردانده  مي  شوند 37      وَقَالُواْ لَوْلاَ نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ قُلْ إِنَّ اللّهَ قَادِرٌ عَلَى أَن يُنَزِّلٍ آيَةً وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ و گفتند : چرا معجزه  اي  از پروردگارش  بر او نازل  نشده  ? بگو : خدا  قادراست  که  معجزه  اي  فرو فرستد  ولي  بيشترينشان  نمي  دانند 38      وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ وَلاَ طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلاَّ أُمَمٌ أَمْثَالُكُم مَّا فَرَّطْنَا فِي الكِتَابِ مِن شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ هيچ  جنبنده  اي  در روي  زمين  نيست  و هيچ  پرنده  اي  با بالهاي  خود در هوا  نمي  پرد مگر آنکه  چون  شما امتهايي  هستند ما در اين  کتاب  هيچ  چيزي  را  فروگذار نکرده  ايم  و سپس  همه  را در نزد پروردگارشان  گرد مي  آورند 39      وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَن يَشَإِ اللّهُ يُضْلِلْهُ وَمَن يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ آنان  که  آيات  ما را تکذيب  کرده  اند کرانند و لالانند و در تاريکيهايند، خدا هر که  را خواهد گمراه  کند و هر که  را خواهد به  راه  راست  اندازد 40      قُلْ أَرَأَيْتُكُم إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَغَيْرَ اللّهِ تَدْعُونَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ بگو : چه  مي  بينيد که  اگر بر شما عذاب  خدا فرود آيد يا قيامت  در رسد  اگر راست  مي  گوييد باز هم  جز خدا را مي  خوانيد ? 41      بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شَاء وَتَنسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ نه  ، تنها او را مي  خوانيد و اگر بخواهد آنچه  را که  بدان  دعوت  مي   کنيداز ميان  مي  برد و شما شريکي  را که  براي  او ساخته  ايد از ياد مي  بريد 42      وَلَقَدْ أَرْسَلنَآ إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ هر آينه  بر امتهايي  که  پيش  از تو بودند پيامبراني  فرستاديم  و آنان  را، به  سختيها و آفتها دچار کرديم  تا مگر زاري  کنند 43      فَلَوْلا إِذْ جَاءهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَـكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ پس  چرا هنگامي  که  عذاب  ما به  آنها رسيد زاري  نکردند ? زيرا دلهايشان   را قساوت  فرا گرفته  و شيطان  اعمالشان  را در نظرشان  آراسته  بود 44      فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ چون  همه  اندرزهايي  را که  به  آنها داده  شده  بود فراموش  کردند ، همه   درهارا به  رويشان  گشوديم  تا از آنچه  يافته  بودند شادمان  گشتند ، پس  به   ناگاه  فرو گرفتيمشان  و همگان  نوميد گرديدند 45       فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ پس  سپاس  پروردگار جهانيان  را که  ريشه  ستمکاران  برکنده  شد 46      قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُم مَّنْ إِلَـهٌ غَيْرُ اللّهِ يَأْتِيكُم بِهِ انظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ بگو : آيا، مي  دانيد که  اگر الله  گوش  و چشمان  شما را بازستاند و بر  دلهايتان  مهر نهد چه  خدايي  جز الله  آنها را به  شما باز مي  گرداند ? بنگر  که  آيات  خدا را چگونه  به  شيوه  هاي  گوناگون  بيان  مي  کنيم   باز هم  روي   بر مي تابند 47      قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلاَّ الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ بگو : چه  مي  بينيد ، اگر عذاب  خدا به  ناگاه  يا آشکارا بر شما فرود آيد،  آيا جز ستمکاران  هلاک  مي  شوند ? 48      وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ما پيامبران  را جز براي  مژده  دادن  يا بيم  کردن  نفرستاده  ايم   پس  هر  کس ، که  ايمان  آورد و کار شايسته  کند ، بيمناک  و محزون  نمي  شود 49      وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ و به  کساني  که  آيات  ما را تکذيب  کرده  اند ، به  کيفر نافرمانيشان  ،  عذاب  خواهد رسيد 50      قُل لاَّ أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَآئِنُ اللّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلاَ تَتَفَكَّرُونَ بگو : به  شما نمي  گويم  که  خزاين  خدا نزد من  است   و علم  غيب  هم  نمي   دانم ، و نمي  گويم  که  فرشته  اي  هستم   تنها از چيزي  پيروي  مي  کنم  که  بر  من نازل  شده  است   بگو : آيا نابينا و بينا يکسانند ? چرا نمي  انديشيد ? 51      وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُواْ إِلَى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلاَ شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ آگاه  ساز به  اين  کتاب  ، کساني  را که  از گرد آمدن  بر آستان   پروردگارشان هراسناکند ، که  ايشان  را جز او هيچ  ياوري  و شفيعي  نيست   باشد که  پرهيزگاري  پيشه  کنند 52      وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِم مِّن شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ کساني  را که  هر بامداد و شبانگاه  پروردگار خويش  را مي  خوانند و خواستارخشنودي  او هستند ، طرد مکن   نه  چيزي  از حساب  آنها بر عهده   توست  و نه چيزي  از حساب  تو بر عهده  ايشان   اگر آنها را طرد کني  ، در  زمره  ستمکاران  درآيي 53       وَكَذَلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لِّيَقُولواْ أَهَـؤُلاء مَنَّ اللّهُ عَلَيْهِم مِّن بَيْنِنَا أَلَيْسَ اللّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ همچنين  بعضي  را به  بعضي  آزموديم   تا بگويند : آيا از ميان  ما اينان ، بودند که  خدا به  آنها نعمت  داد ? آيا خدا به  سپاسگزاران  داناتر نيست  ? 54      وَإِذَا جَاءكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ چون  ايمان  آوردگان  به  آيات  ما نزد تو آمدند ، بگو : سلام  بر شما ، خدا  بر خويش  مقرر کرده  که  شما را رحمت  کند ، زيرا هر کس  از شما که  از روي   ناداني  کاري  بد کند ، آنگاه  توبه  کند و نيکوکار شود ، بداند که  خدا  آمرزنده  و مهربان  است 55      وَكَذَلِكَ نفَصِّلُ الآيَاتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ و اين  چنين  آيات  را به  تفصيل  بيان  مي  کنيم  ، تا راه  و رسم  مجرمان ، آشکارگردد 56      قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قُل لاَّ أَتَّبِعُ أَهْوَاءكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُهْتَدِينَ بگو : مرا منع  کرده  اند که  آن  خداياني  را که  جز الله  مي  خوانيد پرستش   کنم   بگو : از هوسهاي  شما متابعت  نمي  کنم  تا مبادا گمراه  شوم  و از  هدايت  يافتگان  نباشم 57      قُلْ إِنِّي عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَكَذَّبْتُم بِهِ مَا عِندِي مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ بگو : من  از پروردگارم  دليلي  روشن  دارم  و شما آن  دليل  را دروغ  مي ، خوانيد آنچه  بدين  شتاب  مي  طلبيد به  دست  من  نيست   حکم  تنها حکم   خداست   حقيقت  را بيان  مي  کند و او بهترين  داوران  است 58      قُل لَّوْ أَنَّ عِندِي مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الأَمْرُ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ بگو : اگر آنچه  را که  بدين  شتاب  مي  طلبيد به  دست  من  بود ، ميان  من  و  شما کار به  پايان  مي  رسيد ، زيرا خدا به  ستمکاران  داناتر است 59      وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ کليدهاي  غيب  نزد اوست   جز او کسي  را از غيب  آگاهي  نيست   هر چه   را که  در خشکي  و درياست  مي  داند  هيچ  برگي  از درختي  نمي  افتد مگر آنکه   از آن  آگاه  است   و هيچ  دانه  اي  در تاريکيهاي  زمين  و هيچ  تري  و خشکي  نيست  جز آنکه  در کتاب  مبين  آمده  است 60       وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُم بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُم بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُّسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ و اوست  که  شما را شب  هنگام  مي  ميراند و هر چه  در روز کرده  ايد مي   داند،، آنگاه  بامدادان  شما را زنده  مي  سازد تا آن  هنگام  که  مدت  معين   عمرتان به  پايان  رسد  سپس  بازگشتتان  به  نزد اوست  و شما را از آنچه   کرده  ايد آگاه  مي  کند 61      وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُم حَفَظَةً حَتَّىَ إِذَا جَاء أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لاَ يُفَرِّطُونَ اوست  قاهري  فراتر از بندگانش   نگهباناني  بر شما مي  گمارد ، تا چون   يکي  از شما را مرگ  فرا رسد فرستادگان  ما بي  هيچ  کوتاهي  و گذشتي  جان  او  بگيرند 62      ثُمَّ رُدُّواْ إِلَى اللّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِّ أَلاَ لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ سپس  به  نزد خدا ، مولاي  حقيقي  خويش  بازگردانيده  شوند  بدان  که  حکم ، حکم اوست  و او سريع  ترين  حسابگران  است 63      قُلْ مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً لَّئِنْ أَنجَانَا مِنْ هَـذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ بگو : چه  کسي  شما را از وحشتهاي  خشکي  و دريا مي  رهاند ? او را به  زاري   ودر نهان  مي  خوانيد که  اگر از اين  مهلکه  رهايي  يابيم  ، ما نيز از  سپاسگزاران  خواهيم  بود 64      قُلِ اللّهُ يُنَجِّيكُم مِّنْهَا وَمِن كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنتُمْ تُشْرِكُونَ بگو : خداست  که  شما را از آن  مهلکه  و از هر اندوهي  مي  رهاند ، باز هم   بدو شرک  مي  آوريد 65      قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ انظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ بگو : او قادر بر آن  هست  که  از فراز سرتان  يا از زير پاهايتان  عذابي ، برشما بفرستد ، يا شما را گروه  گروه  در هم  افکند و خشم  و کين  گروهي  را به گروه  ديگر بچشاند  بنگر که  آيات  را چگونه  گوناگون  بيان  مي  کنيم   باشدکه  به  فهم  دريابند 66      وَكَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّ قُل لَّسْتُ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ قوم  تو قرآن  را دروغ  مي  شمردند در حالي  که  سخني  است  بر حق  بگو : من   کارساز شما نيستم 67      لِّكُلِّ نَبَإٍ مُّسْتَقَرٌّ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ به  زودي  خواهيد دانست  که  براي  هر خبري  زماني  معين  است 68      وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُواْ فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلاَ تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ و چون  ببيني  که  در آيات  ما از روي  عناد گفت  و گو مي  کنند از آنها  رويگردان  شو تا به  سخني  جز آن  پردازند  و اگر شيطان  تو را به  فراموشي  افکند، چون  به  يادت  آمد با آن  مردم  ستمکاره  منشين 69       وَمَا عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَيْءٍ وَلَـكِن ذِكْرَى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ کساني  که  پرهيزگاري  پيشه  کرده  اند به  گناه  کافران  بازخواست  نخواهند شد،، ولي  بايد آنان  را پند دهند  باشد که  پرهيزگار شوند 70      وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللّهِ وَلِيٌّ وَلاَ شَفِيعٌ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لاَّ يُؤْخَذْ مِنْهَا أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُواْ بِمَا كَسَبُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ و واگذار آن  کساني  را که  دين  خويش  بازيچه  و لهو گرفته  اند و زندگاني ، دنيا فريبشان  داد  و به  قرآن  به  يادشان  بياور که  بر کيفر اعمال  خويش   در جهنم  محبوس  خواهند ماند  جز خدا دادرس  و شفيعي  ندارند  و اگر  براي  رهايي  خويش  هر گونه  فديه  دهند پذيرفته  نخواهد شد  اينان  به   عقوبت  اعمال  خود در جهنم  محبوسند و به  کيفر آنکه  کافر شده  اند برايشان   شرابي  از آب  جوشان  و عذابي  دردآور مهيا شده  است 71      قُلْ أَنَدْعُو مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُنَا وَلاَ يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَىَ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ بگو : آيا سواي  الله  کسي  را بخوانيم  که  نه  ما را سود مي  دهد و نه  زيان ، مي  رساند ? و آيا پس  از آنکه  خدا ما را هدايت  کرده  است  ، همانند آن   کس که  شيطان  گمراهش  ساخته  و حيران  بر روي  زمين  رهايش  کرده  ، از دين   بازگرديم  ? او را ياراني  است  که  به  هدايت  ندايش  مي  دهند که  نزد ما  بازگردد بگو : هدايتي  که  از سوي  خدا باشد ، هدايت  واقعي  است   و به   ما فرمان رسيده  که  در برابر پروردگار جهانيان  تسليم  شويم 72      وَأَنْ أَقِيمُواْ الصَّلاةَ وَاتَّقُوهُ وَهُوَ الَّذِيَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ و نماز بخوانيد و از او بترسيد  اوست  آنکه  همگان  نزدش  محشور مي  شويد 73      وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّوَرِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ و اوست  آنکه  آسمانها و زمين  را بيافريد  و روزي  که  بگويد : موجود شو  ،پس  موجود مي  شود  گفتار او حق  است   و در آن  روز که  در صور بدمند  فرمانروايي  از آن  اوست   نهان  و آشکار را مي  داند و او حکيم  و آگاه   است 74       وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آلِهَةً إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلاَلٍ مُّبِينٍ و ابراهيم  پدرش  آزر را گفت  : آيا بتان  را به  خدايي  مي  گيري  ? تو و  قومت ، را به  آشکارا در گمراهي  مي  بينم 75      وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ بدين  سان  به  ابراهيم  ملکوت  آسمانها و زمين  را نشان  داديم  تا از اهل   يقين  گردد 76      فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَى كَوْكَبًا قَالَ هَـذَا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لا أُحِبُّ الآفِلِينَ چون  شب  او را فرو گرفت  ، ستاره  اي  ديد  گفت  : اين  است  پروردگار من   چون  فرو شد ، گفت  : فرو شوندگان  را دوست  ندارم 77      فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَـذَا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِي رَبِّي لأكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ آنگاه  ماه  را ديد که  طلوع  مي  کند  گفت  : اين  است  پروردگار من   چون   فرو، شد ، گفت  : اگر پروردگار من  مرا راه  ننمايد ، از گمراهان  خواهم  بود 78      فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَـذَا رَبِّي هَـذَآ أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ و چون  خورشيد را ديد که  طلوع  مي  کند ، گفت  : اين  است  پروردگار من  ،  اين  بزرگ  تر است   و چون  فرو شد ، گفت  : اي  قوم  من  ، من  از آنچه   شريک  خدايش  مي  دانيد بيزارم  ، 79      إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ من  از روي  اخلاص  روي  به  سوي  کسي  آوردم  که  آسمانها و زمين  را آفريده   است ، و من  از مشرکان  نيستم 80      وَحَآجَّهُ قَوْمُهُ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللّهِ وَقَدْ هَدَانِ وَلاَ أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلاَّ أَن يَشَاء رَبِّي شَيْئًا وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا أَفَلاَ تَتَذَكَّرُونَ و قومش  با او به  ستيزه  برخاستند  گفت  : آيا در باره  الله  با من   ستيزه مي ، کنيد ، و حال  آنکه  او مرا هدايت  کرده  است  ? من  از آن  چيزي  که   شريک او مي  انگاريد ، نمي  ترسم   مگر آنکه  پروردگار من  چيزي  را بخواهد  علم پروردگار من  همه  چيز را در بر گرفته  است   آيا پند نمي  گيريد ? 81      وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلاَ تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُم بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالأَمْنِ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ چرا از آن  چيزي  که  شريک  خدايش  ساخته  ايد بترسم  در حالي  که  شما  چيزهايي را که  هيچ  دليلي  در باره  آنها نازل  نکرده  است  مي  پرستيد و بيمي   به  دل  راه  نمي  دهيد ? اگر مي  دانيد بگوييد که  کدام  يک  از اين  دو گروه   به  ايمني سزاوارترند ? 82       الَّذِينَ آمَنُواْ وَلَمْ يَلْبِسُواْ إِيمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَـئِكَ لَهُمُ الأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ کساني  که  ايمان  آورده  اند و ايمان  را به  شرک  نمي  آلايند ، ايمني  از آن ، ايشان  است  و ايشان  هدايت  يافتگانند 83      وَتِلْكَ حُجَّتُنَا آتَيْنَاهَا إِبْرَاهِيمَ عَلَى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَّن نَّشَاء إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ اين  برهان  ما بود ، که  آن  را به  ابراهيم  تلقين  کرديم  در برابر قومش   هر که  را بخواهيم  به  درجاتي  بالا مي  بريم  هر آينه  پروردگار تو حکيم  و  داناست 84      وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ كُلاًّ هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ وَمِن ذُرِّيَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى وَهَارُونَ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ و به  او اسحاق  و يعقوب  را بخشيديم  و همگي  را هدايت  کرديم   و نوح  را  پيش ، از اين  هدايت  کرده  بوديم  و از فرزندان  ابراهيم  داود و سليمان  و  ايوب  و يوسف  و موسي  و هارون  را هدايت  کرديم   و نيکوکاران  را اين   گونه  جزادهيم 85      وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى وَعِيسَى وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مِّنَ الصَّالِحِينَ و زکريا و يحيي  و عيسي  و الياس  ، که  همه  از صالحان  بودند 86      وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلاًّ فضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ و اسماعيل  و اليسع  و يونس  و لوط ، که  همه  را بر جهانيان  برتري  نهاديم 87      وَمِنْ آبَائِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوَانِهِمْ وَاجْتَبَيْنَاهُمْ وَهَدَيْنَاهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ و از پدرانشان  و فرزندانشان  و برادرانشان  بعضي  را هدايت  کرديم  ، و  ايشان  را برگزيديم  و به  راه  راست  راه  نموديم 88      ذَلِكَ هُدَى اللّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْ أَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ اين  است  هدايت  خدا  هر که  را از بندگانش  خواهد بدان  هدايت  مي  کند  واگر، شرک  هم  آورده  بودند اعمالي  را که  انجام  داده  بودند نابود مي  گرديد 89      أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـؤُلاء فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُواْ بِهَا بِكَافِرِينَ اينان  کساني  هستند که  به  آنها کتاب  و فرمان  و نبوت  داده  ايم   اگر  اين قوم  بدان  ايمان  نياورند قوم  ديگري  را بر آن  گمارده  ايم  که  انکارش   نمي  کنند 90      أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُل لاَّ أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرَى لِلْعَالَمِينَ اينان  کساني  هستند که  خدا هدايتشان  کرده  است  ، پس  به  روش  ايشان   اقتداکن   بگو : هيچ  پاداشي  از شما نمي  طلبم  ، اين  کتاب  جز اندرزي  براي   مردم جهان  نيست 91       وَمَا قَدَرُواْ اللّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُواْ مَا أَنزَلَ اللّهُ عَلَى بَشَرٍ مِّن شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنزَلَ الْكِتَابَ الَّذِي جَاء بِهِ مُوسَى نُورًا وَهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًا وَعُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُواْ أَنتُمْ وَلاَ آبَاؤُكُمْ قُلِ اللّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ وقتي  که  مي  گويند که  خدا بر هيچ  انساني  چيزي  نازل  نکرده  است  ، خدا را، آنچنان  که  در خور اوست  نشناخته  اند  بگو : کتابي  را که  موسي  براي   روشنايي  و هدايت  مردم  آورد ، چه  کسي  بر او نازل  کرده  بود ? آن  را بر  کاغذها نوشتيد ، پاره  اي  از آن  را آشکار مي  سازيد ولي  بيشترين  را پنهان   مي  داريد به  شما چيزها آموختند که  از اين  پيش  نه  شما مي  دانستيد و نه   پدرانتان  مي  دانستند بگو : آن  الله  است   آنگاه  رهايشان  ساز تا  همچنان  به  انکارخويش  دلخوش  باشند 92      وَهَـذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَى صَلاَتِهِمْ يُحَافِظُونَ اين  است  کتابي  مبارک  که  نازل  کرده  ايم  ، تصديق  کننده  چيزي  است  که   پيش ، از آن  نازل  شده  است   تا با آن  مردم  ام  القري  و مردم  اطرافش  را  بيم  دهي  کساني  که  به  روز قيامت  ايمان  دارند به  آن  نيز ايمان  دارند  اينان  مراقب  نمازهاي  خويشند 93      وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللّهُ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلآئِكَةُ بَاسِطُواْ أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُواْ أَنفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ کيست  ستمکارتر از آن  کس  که  به  خدا دروغ  بست  يا گفت  که  به  من  وحي   شده و، حال  آنکه  به  او هيچ  چيز وحي  نشده  بودو آن  کس  که  گفت  : من  نيز  همانندآياتي  که  خدا نازل  کرده  است  ، نازل  خواهم  کرد ? اگر ببيني  آنگاه   که  اين ستمکاران  در سکرات  مرگ  گرفتارند و ملائکه  بر آنها دست  گشوده  اند  که  :جان  خويش  بيرون  کنيد ، امروز شما را به  عذابي  خوارکننده  عذاب  مي   کنند ،و اين  به  کيفر آن  است  که  در باره  خدا به  ناحق  سخن  مي  گفتيد و از  آيات او سرپيچي  مي  کرديد 94      وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاء ظُهُورِكُمْ وَمَا نَرَى مَعَكُمْ شُفَعَاءكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاء لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ هر آينه  ، تنها تنها ، آن  سان  که  در آغاز شما را بيافريديم  ، نزد ما  آمده  ايد در حالي  که  هر چه  را که  ارزانيتان  داشته  بوديم  پشت  سر نهاده   ايد وهيچ  يک  از شفيعانتان  را که  مي  پنداشتيد با شما شريکند همراهتان   نمي  بينيم   از هم  بريده  شده  ايد و پندار خود را گمگشته  يافته  ايد 95       إِنَّ اللّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذَلِكُمُ اللّهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ خداست  که  دانه  و هسته  را مي  شکافد ، و زنده  را از مرده  بيرون  مي  آورد  و، مرده  را از زنده  بيرون  مي  آورد  اين  است  خداي  يکتا  پس  ، از کجا  بازمي  گردانندتان  ? 96      فَالِقُ الإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ شکوفنده  صبحگاهان  است  و شب  را براي  آرامش  قرار داد و خورشيد و ماه   را براي  حساب  کردن  اوقات   اين  است  تقدير خداي  پيروزمند دانا 97      وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُواْ بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ اوست  خدايي  که  ستارگان  را پديد آورد تا به  آنها در تاريکيهاي  خشکي  و، ودريا ، راه  خويش  را بيابيد  آيات  را براي  آنان  که  مي  دانند به  تفصيل   بيان  کرده  ايم 98      وَهُوَ الَّذِيَ أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ و اوست  خداوندي  که  شما را از يک  تن  بيافريد  سپس  شما را قرارگاهي   است  و وديعت  جايي  است   آيات  را براي  آنان  که  مي  فهمند ، به  تفصيل  بيان کرده  ايم 99      وَهُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِّنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انظُرُواْ إِلِى ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذَلِكُمْ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ اوست  خدايي  که  از آسمان  باران  فرستاد و بدان  باران  هر گونه  نباتي  را، رويانيديم  ، و از آن  نبات  ساقه  اي  سبز و از آن  دانه  هايي  بر يکديگر  چيده  ونيز از جوانه  هاي  نخل  خوشه  هايي  سر فرو هشته  پديد آورديم  ، و نيز  بستانهايي  از تاکها و زيتون  و انار ، همانند و ناهمانند  به  ميوه  هايش   آنگاه که  پديد مي  آيند و آنگاه  که  مي  رسند بنگريد که  در آنها عبرتهاست   براي  آنان  که  ايمان  مي  آورند 100      وَجَعَلُواْ لِلّهِ شُرَكَاء الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُواْ لَهُ بَنِينَ وَبَنَاتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يَصِفُونَ براي  خدا شريکاني  از جن  قرار دادند و حال  آنکه  جن  را خدا آفريده  است  و  بي  هيچ  دانشي  ، به  دروغ  دختراني  و پسراني  براي  او تصور کرده  اند  او منزه  است  و فراتر است  از آنچه  وصفش  مي  کنند 101      بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُن لَّهُ صَاحِبَةٌ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ پديد آورنده  آسمانها و زمين  است   چگونه  او را فرزندي  باشد ، و حال   آنکه  او را همسري  نيست   هر چيزي  را او آفريده  است  و به  هر چيزي   داناست 102       ذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ لا إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ اين  است  خداي  يکتا که  پروردگار شماست   خدايي  جز او نيست   آفريننده هر، چيزي  است   پس  او را بپرستيد که  نگهبان  هر چيزي  است 103      لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ چشمها او را نمي  بينند و او بينندگان  را مي  بيند  دقيق  و آگاه  است 104      قَدْ جَاءكُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍ پروردگارتان  به  شما ادراک  داده  است   هر که  از روي  بصيرت  مي  نگرد  به سود اوست  و هر که  چشم  بصيرت  بر هم  نهد به  زيان  اوست   و من   نگهدارنده شما نيستم 105      وَكَذَلِكَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ وَلِيَقُولُواْ دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ آيات  خدا را اينچنين  گونه  گون  بيان  مي  کنيم  ، تا مباد که  بگويند که ، ازکس  درس  گرفته  اي  و ما اين  آيات  را براي  اهل  دانش  بيان  مي  کنيم 106      اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ لا إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ از هر چه  از جانب  پروردگارت  بر تو وحي  شده  است  پيروي  کن   هيچ   خدايي جز او نيست   و از مشرکان  روي  برتاب 107      وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا أَشْرَكُواْ وَمَا جَعَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ اگر خدا مي  خواست  ، آنان  شرک  نمي  آوردند ، و ما تو را نگهبانشان   نساخته  ايم  و تو کارسازشان  نيستي 108      وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ چيزهايي  را که  آنان  به  جاي  الله  مي  خوانند ، دشنام  مدهيد که  آنان  نيز، بي هيچ  دانشي  ، از روي  کينه  توزي  به  الله  دشنام  دهند  اينچنين  عمل  هر  قومي را در چشمشان  آراسته  ايم   پس  بازگشت  همگان  به  پروردگارشان  است  و  اوهمه  را از کارهايي  که  کرده  اند آگاه  مي  سازد 109      وَأَقْسَمُواْ بِاللّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِن جَاءتْهُمْ آيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَا قُلْ إِنَّمَا الآيَاتُ عِندَ اللّهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءتْ لاَ يُؤْمِنُونَ تا آنجا که  توانستند ، به  سخت  ترين  قسمها ، به  خدا سوگند ياد کردند  که اگر معجزه  اي  برايشان  نازل  شود بدان  ايمان  آورند  بگو : همه  معجزه  ها  نزد خداست  و شما از کجا مي  دانيد که  اگر معجزه  اي  نازل  شود ايمان  نمي   آورند ? 110      وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُواْ بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ و همچنان  که  در آغاز به  آن  ايمان  نياوردند ، اين  بار نيز در دلها و  ديدگانشان  تصرف  مي  کنيم  و آنان  را سرگردان  در طغيانشان  رها مي  سازيم 111    وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلآئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلاً مَّا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ إِلاَّ أَن يَشَاء اللّهُ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ و اگر ما فرشتگان  را بر آنها نازل  کرده  بوديم  و مردگان  با ايشان  سخن ، مي گفتند و هر چيزي  را دسته  دسته  نزد آنان  گرد مي  آورديم  ، باز هم  ايمان  نمي آوردند ، مگر اينکه  خدا بخواهد  و ليک  بيشترشان  جاهلند 112      وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاء رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ و همچنين  براي  هر پيامبري  دشمناني  از شياطين  انس  و جن  قرار داديم   براي ، فريب  يکديگر ، سخنان  آراسته  القا مي  کنند  اگر پروردگارت  مي   خواست ، چنين  نمي  کردند  پس  با افترايي  که  مي  زنند رهايشان  ساز ، 113      وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُواْ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ تا آنان  که  به  قيامت  ايمان  ندارند گوش  دل  را بدان  سپارند و پسندشان   افتد و هر چه  در خورشان  هست  انجام  دهند 114      أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ آيا داور ديگري  جز خدا طلب  کنم  و حال  آنکه  اوست  که  اين  کتاب  روشن   رابر شما نازل  کرده  است  ? و اهل  کتاب  مي  دانند که  به  حق  از جانب  پروردگارت  نازل  شده  است   پس  ، از شک  آورندگان  مباش 115      وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَّ مُبَدِّلِ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ و کلام  پروردگار تو در راستي  و عدالت  به  حد کمال  است   هيچ  کس  نيست   که ، ياراي  دگرگون  کردن  سخن  او را داشته  باشد و اوست  شنوا و دانا 116      وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ إِن يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ اگر از اکثريتي  که  در اين  سرزمينند پيروي  کني  ، تو را از راه  خدا  گمراه سازند  زيرا جز از پي  گمان  نمي  روند و جز به  دروغ  سخن  نمي  گويند 117      إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ پروردگار تو به  کساني  که  از راه  وي  دور مي  گردند آگاه  تر است  و  هدايت يافتگان  را بهتر مي  شناسد 118      فَكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ اگر به  آيات  خدا ايمان  داريد از ذبحي  که  نام  خدا بر آن  ياد شده  است   بخوريد 119       وَمَا لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَّيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِم بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ چرا از آنچه  نام  خدا بر آن  ياد شده  است  نمي  خوريد و خدا چيزهايي  را، که بر شما حرام  شده  است  به  تفصيل  بيان  کرده  است  ، مگر آنگاه  که  ناچار  گرديد ? بسياري  بي  هيچ  دانشي  ديگران  را گمراه  پندارهاي  خود کنند  هر  آينه  پروردگار تو به  متجاوزان  از حد داناتر است 120      وَذَرُواْ ظَاهِرَ الإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُواْ يَقْتَرِفُونَ         و گناه  را ، چه  آشکار باشد و چه  پنهان  ، ترک  گوييد  آنان  که  مرتکب   گناه  مي  شوند ، به  سزاي  اعمال  خود خواهند رسيد 121      وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ از ذبحي  که  نام  خدا بر آن  ياد نشده  است  مخوريد که  خود نافرماني  است  و، شياطين  به  دوستان  خود القا مي  کنند که  با شما مجادله  کنند ، اگر از  ايشان  پيروي  کنيد از مشرکانيد 122      أَوَ مَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ آيا آن  کس  که  مرده  بود و ما زنده  اش  ساختيم  و نوري  فراراهش  داشتيم   تابدان  در ميان  مردم  راه  خود را بيابد ، همانند کسي  است  که  به  تاريکي   گرفتار است  و راه  بيرون  شدن  را نمي  داند ? اعمال  کافران  ، در نظرشان   اينچنين  آراسته  گرديده  است 123      وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجَرِمِيهَا لِيَمْكُرُواْ فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ و بدين  سان  در هر قريه  اي  مجرمانشان  را بزرگانشان  قرار داديم  تا در، آنجامکر کنند ، ولي  نمي  دانند که  جز با خود مکر نمي  ورزند 124      وَإِذَا جَاءتْهُمْ آيَةٌ قَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللّهِ اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ اللّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُواْ يَمْكُرُونَ چون  آيه  اي  بر آنها نازل  شد ، گفتند که  ما ايمان  نمي  آوريم  تا آنگاه   که هر چه  به  پيامبران  خدا داده  شده  به  ما نيز داده  شود  بگو : خدا  داناتر است  که  رسالت  خود را در کجا قرار دهد  به  زودي  به  مجرمان  به   کيفر مکري که  مي  ورزيده  اند از جانب  خدا خواري  و عذابي  شديد خواهد رسيد 125       فَمَن يُرِدِ اللّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَمِ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاء كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ هر کس  را که  خدا خواهد که  هدايت  کند دلش  را براي  اسلام  مي  گشايد ، و  هر، کس  را که  خواهد گمراه  کند قلبش  را چنان  فرو مي  بندد که  گويي  مي   خواهدکه  به  آسمان  فرا رود  بدين  سان  خدا به  آنهايي  که  ايمان  نمي  آورند  پليدي مي  نهد 126      وَهَـذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ اينست  راه  راست  پروردگارت  ما آيات  را براي  مردمي  که  پند ميگيرند به تفصيل  بيان  کرده  ايم 127      لَهُمْ دَارُ السَّلاَمِ عِندَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ براي  آنها در نزد پروردگارشان  ، خانه  آرامش  است   و به  پاداش   کارهايي که ، مي  کنند ، خدا دوستشان  دارد 128      وَيَوْمَ يِحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الإِنسِ وَقَالَ أَوْلِيَآؤُهُم مِّنَ الإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِيَ أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلاَّ مَا شَاء اللّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَليمٌ و روزي  که  همگان  را گرد آورد و گويد : اي  گروه  جنيان  ، شما بسياري  از  آدميان  را پيرو خويش  ساختيد  يارانشان  از ميان  آدميان  گويند : اي   پروردگار ما ، ما از يکديگر بهره  مند مي  شديم  و به  پايان  زماني  که  براي   زيستن  ماقرار داده  بودي  رسيديم   گويد : جايگاه  شما آتش  است  ، جاودانه   در آنجاخواهيد بود ، مگر آنچه  خدا بخواهد  هر آينه  پروردگار تو حکيم  و  داناست 129      وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ و بدين  سان  ستمکاران  را به  کيفر کارهايي  که  مي  کردند بر يکديگر مسلط، مي سازيم 130      يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَـذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَى أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ اي  گروه  جنيان  و آدميان  ، آيا بر شما پيامبراني  از خودتان  فرستاده   نشده تا آيات  مرا برايتان  بخوانند و شما را از ديدار چنين  روزي  بترسانند  ? گويند : ما به  زيان  خويش  گواهي  مي  دهيم   زندگي  دنيايي  آنان  را بفريفت  وبه  زيان  خود گواهي  دادند ، که  از کافران  بودند 131      ذَلِكَ أَن لَّمْ يَكُن رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ و اين  بدان  سبب  است  که  پروردگار تو مردم  هيچ  قريه  اي  را که  بي  خبر  بودند از روي  ستم  هلاک  نمي  کرد 132       وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُواْ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ         براي  هر يک  برابر اعمالي  که  انجام  داده  اند درجاتي  است  ، که ، پروردگارتو از آنچه  مي  کنند غافل  نيست 133      وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِن بَعْدِكُم مَّا يَشَاء كَمَآ أَنشَأَكُم مِّن ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ و پروردگار تو بي  نياز و مهربان  است   و همچنان  که  شما را از نسل   مردمان  ديگر بيافريده  است  ، اگر بخواهد ، شما را مي  برد و پس  از شما ،  هر چه را که  بخواهد ، جانشينتان  مي  سازد 134      إِنَّ مَا تُوعَدُونَ لآتٍ وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ هر چه  به  شما وعده  داده  اند خواهد آمد و شما راه  راه  گريزي  نيست 135      قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدِّارِ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ بگو : اي  قوم  من  ، هر چه  از دستتان  بر مي  آيد بکنيد که  من  نيز مي  کنم ، ،به  زودي  خواهيد دانست  که  پايان  اين  زندگي  به  سود که  خواهد بود ، هر آينه ستمکاران  رستگار نمي  شوند 136      وَجَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُواْ هَـذَا لِلّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَـذَا لِشُرَكَآئِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللّهِ وَمَا كَانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَآئِهِمْ سَاء مَا يَحْكُمُونَ براي  خدا از کشته  ها و چارپاياني  که  آفريده  است  نصيبي  معين  کردند و، به خيال  خود گفتند که  اين  از آن  خداست  و اين  از آن  بتان  ماست   پس   آنچه  از آن  بتانشان  بود به  خدا نمي  رسيد ، و آنچه  از آن  خدا بود به   بتانشان  مي رسيد  به  گونه  اي  بد داوري  مي  کردند 137      وَكَذَلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلاَدِهِمْ شُرَكَآؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُواْ عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ همچنين  ، کاهنان  ، کشتن  فرزند را در نظر بسياري  از مشرکان  بياراستند  تاهلاکشان  کنند و در باره  دينشان  به  شک  و اشتباهشان  افکنند  اگر خدا مي   خواست  چنين  نمي  کردند  پس  با دروغي  که  مي  بافند رهايشان  ساز 138       وَقَالُواْ هَـذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لاَّ يَطْعَمُهَا إِلاَّ مَن نّشَاء بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لاَّ يَذْكُرُونَ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاء عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُواْ يَفْتَرُونَ از روي  پندار گفتند : اينها چارپايان  و کشتزاران  ممنوع  است   هيچ  کس   جز، آنکه  ما بخواهيم  ، نبايد از آنها بخورد  و اينها چارپاياني  است  که   سوار شدنشان  حرام  است  و اينها چارپاياني  است  که  نام  خدا را بر آنها  ياد نکنند  به  خدا افترا مي  بندند و به  زودي  به  کيفر افترايي  که  مي   بسته  اندجزايشان  را خواهد داد 139      وَقَالُواْ مَا فِي بُطُونِ هَـذِهِ الأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَى أَزْوَاجِنَا وَإِن يَكُن مَّيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاء سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حِكِيمٌ عَلِيمٌ و گفتند : آنچه  در شکم  اين  چارپايان  است  براي  مردان  ما حلال  و براي ، زنانمان  حرام  است  ، و اگر مردار باشد زن  و مرد در آن  شريکند  خدا به   سبب  اين  گفتار مجازاتشان  خواهد کرد  هر آينه  او حکيم  و داناست 140      قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُواْ أَوْلاَدَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُواْ مَا رَزَقَهُمُ اللّهُ افْتِرَاء عَلَى اللّهِ قَدْ ضَلُّواْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ زيان  کردند کساني  که  به  سفاهت  بي  هيچ  حجتي  فرزندان  خود را کشتند و به   خدا دروغ  بستند و آنچه  را به  ايشان  روزي  داده  بود حرام  کردند  اينان   گمراه  شده  اند و راه  هدايت  را نيافته  اند 141      وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُواْ مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُواْ حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ و اوست  که  باغهايي  آفريد نيازمند به  داربست  و بي  نياز از داربست  ،، ودرخت  خرما و کشتزار ، با طعمهاي  گوناگون  ، و زيتون  و انار ، همانند ،  درعين  حال  ناهمانند  چون  ثمره  آوردند از آنها بخوريد و در روز درو حق   آن را نيز بپردازيد و اسراف  مکنيد که  خدا اسرافکاران  را دوست  ندارد 142      وَمِنَ الأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ و نيز ، چارپاياني  که  بار مي  برند يا در خور بار برداشتن  نيستند  از  هرچه  خدا به  شما روزي  داده  است  بخوريد و از شيطان  پيروي  مکنيد که  او  دشمن آشکار شماست 143       ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ مِّنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأُنثَيَيْنِ نَبِّؤُونِي بِعِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ هشت  لنگه  : از گوسفند ، نر و ماده  و از بز ، نر و ماده   بگو : آيا، آن دو نر را حرام  کرده  است  يا آن  دو ماده  را يا آنچه  را در شکم  مادگان   است ? اگر راست  مي  گوييد از روي  علم  به  من  خبر دهيد 144      وَمِنَ الإِبْلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأُنثَيَيْنِ أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاء إِذْ وَصَّاكُمُ اللّهُ بِهَـذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ و از شتر نر و ماده  و از گاو نر و ماده  ، بگو : آيا آن  دو نر را حرام ، کرده  است  يا آن  دو ماده  را يا آنچه  را که  در شکم  مادگان  است  ? آيا آن   هنگام  که  خدا چنين  فرمان  مي  داد شما آنجا بوديد ? پس  چه  کسي  ستمکاتر از  آن کسي  است  که  به  خدا دروغ  مي  بندد تا از روي  بي  خبري  مردم  را گمراه  کند  ?هر آينه  خدا ستمکاران  را هدايت  نمي  کند 145      قُل لاَّ أَجِدُ فِي مَا أُوْحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ بگو : در ميان  آنچه  بر من  وحي  شده  است  چيزي  را که  خوردن  آن  حرام  باشد، نمي  يابم  ، جز مردار يا خون  ريخته  يا گوشت  خوک  که  پليد است  يا حيواني   که  در کشتنش  مرتکب  نافرماني  شوند و جز با گفتن  نام  الله  ذبحش  کنند  هرگاه  کسي  ناچار به  خوردن  گردد بي  آنکه  سرکشي  کند و از حد بگذرد ، بداند  که  خدا آمرزنده  و مهربان  است 146      وَعَلَى الَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلاَّ مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذَلِكَ جَزَيْنَاهُم بِبَغْيِهِمْ وِإِنَّا لَصَادِقُونَ و بر يهود حرام  کرديم  هر حيوان  صاحب  ناخني  را و از گاو و گوسفند پيه   آن دو را جز آنچه  بر پشت  آنهاست  يا بر چرب  روده  آنهاست  يا به  استخوانشان  چسبيده  باشد  به  سبب  ستمکاريشان  اينچنين  کيفرشان  داديم  ، و  ما راستگويانيم 147       فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلاَ يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ اگر تو را تکذيب  کردند ، بگو : پروردگار شما صاحب  رحمتي  گسترده  است   ،و، خشم  و عذابش  از مجرمان  بازداشته  نخواهد شد 148      سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ لَوْ شَاء اللّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلاَ آبَاؤُنَا وَلاَ حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ كَذَلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم حَتَّى ذَاقُواْ بَأْسَنَا قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إَلاَّ تَخْرُصُونَ مشرکان  خواهند گفت  : اگر خدا مي  خواست  ، ما و پدرانمان  مشرک  نمي   شديم و، چيزي  را حرام  نمي  کرديم   همچنين  کساني  که  پيش  از آنها بودند  پيامبران  را تکذيب  کردند و خشم  و عذاب  ما را چشيدند  بگو : اگر شما  را دانشي هست  آن  را براي  ما آشکار سازيد  ولي  شما ، تنها ، از گمان   خويش  پيروي مي  کنيد و گزافه  گوياني  بيش  نيستيد 149      قُلْ فَلِلّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ فَلَوْ شَاء لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ بگو : خاص  خداست  دليل  محکم  و رسا ، اگر مي  خواست  همه  شما را هدايت   مي  کرد 150      قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللّهَ حَرَّمَ هَـذَا فَإِن شَهِدُواْ فَلاَ تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاء الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ بگو : گواهانتان  را که  گواهي  مي  دهند که  خدا اين  يا آن  را حرام  کرده   است  بياوريد  پس  اگر گواهي  دادند تو با آنان  گواهي  مده  ، و از خواسته   هاي آنان  که  آيات  ما را تکذيب  کرده  اند و به  آخرت  ايمان  ندارند و کساني  را با پروردگارشان  برابر مي  دارند ، پيروي  مکن 151      قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلاَدَكُم مِّنْ إمْلاَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ بگو : بياييد تا آنچه  را که  پروردگارتان  بر شما حرام  کرده  است ، برايتان بخوانم   اينکه  به  خدا شرک  مياوريد  و به  پدر و مادر نيکي  کنيد  و ازبيم  درويشي  فرزندان  خود را مکشيد  ما به  شما و ايشان  روزي  مي   دهيم   و به  کارهاي  زشت  چه  پنهان  و چه  آشکارا نزديک  مشويد  و کسي  را  که  خدا کشتنش  را حرام  کرده  است  مگر به  حق  مکشيد  اينهاست  آنچه  خدا  شما را بدان  سفارش  مي  کند ، باشد که  به  عقل  دريابيد 152       وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُواْ الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُواْ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللّهِ أَوْفُواْ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ به  مال  يتيم  نزديک  مشويد مگر به  نيکوترين  وجهي  که  به  صلاح  او باشد تا، به سن  بلوغ  رسد  و پيمانه  و وزن  را از روي  عدل  تمام  کنيد  ما به  کسي  جز  به  اندازه  توانش  تکليف  نمي  کنيم   و هر گاه  سخن  گوييد عادلانه  گوييد هر  چند در باره  خويشاوندان  باشد  و به  عهد خدا وفا کنيد  اينهاست  آنچه   خدا شما را بدان  سفارش  مي  کند ، باشد که  پند گيريد 153      وَأَنَّ هَـذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ و اين  است  راه  راست  من   از آن  پيروي  کنيد و به  راههاي  گوناگون   مرويدکه ، شما را از راه  خدا پراکنده  مي  سازد  اينهاست  آنچه  خدا شما را  بدان  سفارش  مي  کند ، شايد پرهيزگار شويد 154      ثُمَّ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيَ أَحْسَنَ وَتَفْصِيلاً لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَّعَلَّهُم بِلِقَاء رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ سپس  به  موسي  کتاب  داديم  تا بر کسي  که  نيکوکار بوده  است  نعمت  را  تمام کنيم  و براي  بيان  هر چيزي  و نيز براي  راهنمايي  و رحمت  باشد که  به   ديدار پروردگارشان  ايمان  بياورند 155      وَهَـذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ اين  کتابي  است  مبارک   آن  را نازل  کرده  ايم   پس  ، از آن  پيروي  کنيدو  پرهيزگار باشيد ، باشد که  مورد رحمت  قرار گيريد 156      أَن تَقُولُواْ إِنَّمَا أُنزِلَ الْكِتَابُ عَلَى طَآئِفَتَيْنِ مِن قَبْلِنَا وَإِن كُنَّا عَن دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِينَ         تا نگوييد که  تنها بر دو طايفه  اي  که  پيش  از ما بودند کتاب  نازل  شده ، وما از آموختن  آنها غافل  بوده  ايم 157      أَوْ تَقُولُواْ لَوْ أَنَّا أُنزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ فَقَدْ جَاءكُم بَيِّنَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَذَّبَ بِآيَاتِ اللّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آيَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُواْ يَصْدِفُونَ يا نگوييد که  اگر بر ما نيز کتاب  نازل  مي  شد بهتر از آنان  به  راه   هدايت  مي  رفتيم   بر شما نيز از جانب  پروردگارتان  دليل  روشن  و هدايت   و رحمت  فرا رسيد  پس  چه  کسي  ستمکارتر از آن  کس  است  که  آيات  خدا را  دروغ  پنداشت  و از آنها رويگردان  شد ? به  زودي  کساني  را که  از آيات  ما  رويگردان  شده  اند به  سبب  اين  اعراضشان  به  عذابي  بد کيفر خواهيم  داد 158       هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِيهُمُ الْمَلآئِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا قُلِ انتَظِرُواْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ آيا انتظاري  جز آن  دارند که  فرشتگان  نزدشان  بيايند ? يا پروردگارت  ?، يانشانه  اي  از نشانه  هاي  خدا بر آنها ظاهر شود ? روزي  که  برخي  نشانه  هاي   خدا آشکار شود ، ايمان  کسي  که  پيش  از آن  ايمان  نياورده  يا به  هنگام   ايمان کار نيکي  انجام  نداده  است  ، براي  او سودي  نخواهد داشت   بگو :  چشم  به راه  باشيد ، ما نيز چشم  به  راهيم 159      إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمْ وَكَانُواْ شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ تو را با آنها که  دين  خويش  فرقه  فرقه  کردند و دسته  دسته  شدند ، کاري ، نيست   کار آنها با خداست   و خدا آنان  را به  کارهايي  که  مي  کردند  آگاه  مي  سازد 160      مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَلاَ يُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ هر کس  کار نيکي  انجام  دهد ده  برابر به  او پاداش  دهند ، و هر که  کار  بدي  انجام  دهد تنها همانند آن  کيفر بيند ، تا ستمي  بر آنها نرفته  باشد 161      قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ بگو : پروردگار من  مرا به  راه  راست  هدايت  کرده  است  ، به  ديني  همواره استوار ، دين  حنيف  ابراهيم   و او از مشرکان  نبود 162      قُلْ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ بگو : نماز من  و قرباني  من  و زندگي  من  و مرگ  من  براي  خدا آن  پروردگار  جهانيان  است 163      لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَاْ أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ او را شريکي  نيست   به  من  چنين  امر شده  است  ، و من  از نخستين   مسلمانانم ، 164      قُلْ أَغَيْرَ اللّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَلاَ تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلاَّ عَلَيْهَا وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ بگو : آيا جز الله  ، پروردگاري  جويم  ? او پروردگار هر چيزي  است  و هر کس  تنها کيفر کار خويش  را مي  بيند  و کسي  بار گناه  ديگري  را بر دوش   نمي کشد سپس  بازگشت  همه  شما به  نزد پروردگارتان  است  و او شما را به   آن چيزهايي  که  در آن  اختلاف  مي  ورزيديد آگاه  مي  کند 165      وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلاَئِفَ الأَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ اوست  خدايي  که  شما را خليفگان  زمين  کرد ، و بعضي  را بر بعض  ديگر به   درجاتي  برتري  داد ، تا شما را در چيزي  که  عطايتان  کرده  است  بيازمايد  هرآينه  پروردگارت  زود کيفر مي  دهد و او آمرزنده  و مهربان  است

  • جزئیات کتاب
  • نظرات