5- سورة المائدة

5- سورة المائدة

بسم الله الرحمن الرحيم 1    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، به ، پيمانها وفا کنيد  حيوانات  چهارپا  مگر آنهايي  که  از اين  پس  برايتان  گفته  مي  شود ، بر […]

Rate this post
  • آنچه در این کتاب میخوانید

    بسم الله الرحمن الرحيم 1    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، به ، پيمانها وفا کنيد  حيوانات  چهارپا  مگر آنهايي  که  از اين  پس  برايتان  گفته  مي  شود ، بر شما حلال  شده  اند و  آنچه  را که  در حال  احرام  صيد مي  کنيد حلال  مشماريد  خدا به  هر چه  مي   خواهد حکم  مي  کند 2      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ وَلاَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلاَ الْهَدْيَ وَلاَ الْقَلآئِدَ وَلا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّن رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، شعاير خدا و ماه  حرام  و قرباني  را چه ، بدون  قلاده  و چه  با قلاده  حرمت  مشکنيد و آزار آنان  را که  به  طلب  روزي  و  خشنودي  پروردگارشان  آهنگ  بيت  الحرام  کرده  اند ، روا مداريد  و چون  از  احرام  به  در آمديد صيد کنيد و دشمني  با قومي  که  مي  خواهند شما را از  مسجدالحرام  باز دارند وادارتان  نسازد که  از حد خويش  تجاوز کنيد ، و در  نيکوکاري و پرهيز همکاري  کنيد نه  در گناه  و تجاوز  و از خداي  بترسيد که   او به  سختي  عقوبت  مي  کند 3       حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ حرام  شد بر شما مردار و خون  و گوشت  خوک  و هر حيواني  که  به  هنگام   کشتنش ، نام  ديگري  جز الله  را بر او بگويند ، و آنچه  خفه  شده  باشد يا به   سنگ  زده  باشند يا از بالا در افتاده  باشد يا به  شاخ  حيواني  ديگر بميرد  يا درندگان  از آن  خورده  باشند ، مگر آنکه  ذبحش  کنيد  و نيز هر چه  بر  آستان  بتان ذبح  شود و آنچه  به  وسيله  تيرهاي  قمار قسمت  کنيد که  اين  کار  خود نافرماني  است   امروز کافران  از بازگشت  شما از دين  خويش  نوميد  شده  اند  از آنان  مترسيد از من  بترسيد  امروز دين  شما را به  کمال   رسانيدم  و نعمت  خودبر شما تمام  کردم  و اسلام  را دين  شما برگزيدم   پس   هر که  در گرسنگي  بي  چاره  ماند بي  آنکه  قصد گناه  داشته  باشد ، بداند که   خدا آمرزنده  و مهربان  است 4      يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّهُ فَكُلُواْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُواْ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ از تو مي  پرسند که  چه  چيزهايي  بر آنها حلال  شده  است   بگو : چيزهاي   پاکيزه ، بر شما حلال  شده  و نيز خوردن  صيد آن  حيوان  که  به  آن  صيد کردن   آموخته  ايد ، چون  پرندگان  شکاري  و سگان  شکاري  ، هر گاه  آنها را بدان  سان   که  خدايتان  آموخته  است  تعليم  داده  باشيد  از آن  صيد که  برايتان  مي   گيرند و نگه  مي  دارند بخوريد و نام  خدا را بر آن  بخوانيد و از خدا  بترسيد که  او سريع  الحساب  است 5      الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلُّ لَّهُمْ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ وَلاَ مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ وَمَن يَكْفُرْ بِالإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ امروز چيزهاي  پاکيزه  بر شما حلال  شده  است   طعام  اهل  کتاب  بر شما حلال   است  و طعام  شما نيز بر آنها حلال  است   و نيز زنان  پارساي  مؤمنه  و زنان   پارساي  اهل  کتاب  ، هر گاه  مهرشان  را بپردازيد ، به  طور زناشويي  نه   زناکاري  و دوست  گيري  ، بر شما حلالند  و هر کس  که  به  اسلام  کافر شود  عملش  ناچيز شود و در آخرت  از زيانکاران  خواهد بود 6       يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فاغْسِلُواْ وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُواْ بِرُؤُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَينِ وَإِن كُنتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُواْ وَإِن كُنتُم مَّرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاء أَحَدٌ مَّنكُم مِّنَ الْغَائِطِ أَوْ لاَمَسْتُمُ النِّسَاء فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا طَيِّبًا فَامْسَحُواْ بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُم مِّنْهُ مَا يُرِيدُ اللّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُم مِّنْ حَرَجٍ وَلَـكِن يُرِيدُ لِيُطَهَّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ         اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، چون  به  نماز برخاستيد ، صورت  و  دستهايتان ، را تا آرنج  بشوييد و سر و پاهايتان  را تا قوزک  مسح  کنيد  و  اگر جنب بوديد خود را پاک  سازيد و اگر بيمار يا در سفر بوديد يا از جاي   قضاي  حاجت  آمده  بوديد يا با زنان  نزديکي  کرده  بوديد و آب  نيافتيد با  خاکي  پاک تيمم  کنيد و صورت  و دستهايتان  را با آن  مسح  کنيد  خدا نمي   خواهد شما دررنج  افتيد ، بلکه  مي  خواهد که  شما را پاکيزه  سازد و نعمتش   را بر شما تمام  کند ، باشد که  سپاس  گزاريد 7      وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَمِيثَاقَهُ الَّذِي وَاثَقَكُم بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ نعمتي  را که  خدا به  شما داده  است  ، و پيماني  را که  با شما بسته  است ، ،بدان  هنگام  که  گفتيد شنيديم  و فرمانبرداري  کرديم  ، ياد آوريد  و از خداي بترسيد که  خدا به  آنچه  در دلها مي  گذرد آگاه  است 8      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، براي  خدا ، حق  گفتن  را بر پاي  خيزيد و  به عدل  گواهي  دهيد  دشمني  با گروهي  ديگر وادارتان  نکند که  عدالت  نورزيد  عدالت  ورزيد که  به  تقوي  نزديک  تر است  و از خدا بترسيد که  او به  هر  کاري  که  مي  کنيد آگاه  است 9      وَعَدَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ خدا به  کساني  که  ايمان  آورده  اند و کارهاي  نيکو کرده  اند ، وعده  آمرزش و  مزدي  بزرگ  داده  است 10       وَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ و آنان  که  کافر شده  اند و آيات  ما را تکذيب  کرده  اند اهل  جهنمند 11      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُواْ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ اي ، کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، از نعمتي  که  خدا به  شما ارزاني  داشته   است  ياد کنيد : آنگاه  که  گروهي  قصد آن  کردند تا بر شما دست  يابند و  خدا دست  آنان  را از شما کوتاه  کرد  از خدا بترسيد  و مؤمنان  بر خدا  توکل  مي کنند 12      وَلَقَدْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَآئِيلَ وَبَعَثْنَا مِنهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا وَقَالَ اللّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاَةَ وَآتَيْتُمُ الزَّكَاةَ وَآمَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَلأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ فَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ خداوند از بني  اسرائيل  پيمان  گرفت  و از ميان  آنان  دوازده  نقيب ، برانگيختيم   و خدا گفت  : اگر نماز بخوانيد و زکات  بدهيد و به   پيامبران  من  ايمان  بياوريد و ياريشان  کنيد و به  خدا قرض  الحسنه  بدهيد ،  من  با شمايم  بديهايتان  را مي  زدايم  و شما را به  بهشتهايي  داخل  مي  کنم   که  در آن  نهرها روان  باشد  و هر کس  از شما که  از آن  پس  کافر شود راه   راست  را گم  کرده است 13      فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ وَلاَ تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىَ خَآئِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمُ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ و اهل  کتاب  جز اندکي  از آنها چون  پيمانشان  را شکستند ، لعنتشان  کرديم  ودلهايشان  را سخت  گردانيديم   کلمات  را از معني  خود منحرف  مي  سازند  و از آن  پند که  به  ايشان  داده  شده  بود بهره  خويش  فراموش  کرده  اند  و  همواره  از کارهاي  خائنانه  شان  آگاه  مي  شوي   عفوشان  کن  و از گناهشان  در  گذر که  خدا نيکو کاران  را دوست  مي  دارد 14       وَمِنَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّا نَصَارَى أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ فَنَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّهُ بِمَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ و از کساني  که  گفتند که  ما نصراني  هستيم  پيمان  گرفتيم   پس  قسمتي  از، اندرزهايي  را که  به  آنها داده  بوديم  فراموش  کردند و ما نيز ميان  آنها  تا روز قيامت  کينه  و دشمني  افکنديم   به  زودي  خدا آنان  را از کارهايي   که  مي کنند آگاه  خواهد ساخت 15      يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ قَدْ جَاءكُم مِّنَ اللّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ اي  اهل  کتاب  ، پيامبر ما نزد شما آمد تا بسياري  از کتاب  خدا را که ، پنهان  مي  داشتيد برايتان  بيان  کند و از بسياري  در گذرد ، و از جانب  خدا  نوري  و کتابي  صريح  و آشکار بر شما نازل  شده  است 16      يَهْدِي بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلاَمِ وَيُخْرِجُهُم مِّنِ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ تا خدا بدان  هر کس  را که  در پي  خشنودي  اوست  به  راههاي  سلامت  هدايت   کند و، به  فرمان  خود از تاريکي  به  روشناييشان  ببرد و آنان  را به  راه   راست  هدايت  کند 17      لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَآلُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الأَرْضِ جَمِيعًا وَلِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا يَخْلُقُ مَا يَشَاء وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ آنان  که  گفتند که  خدا همان  مسيح  پسر مريم  است  ، کافر شدند  بگوي  : چه کسي  مي  تواند عذاب  خدا را دفع  کند اگر اراده  کند مسيح  پسر مريم  و  مادرش و همه  اهل  زمين  را به  هلاکت  رساند ? از آن  خداست  فرمانروايي   آسمانها وزمين  و هر چه  ما بين  آنهاست   آنچه  مي  خواهد مي  آفريند و بر  هر چيز تواناست 18       وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاء اللّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَلِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ يهوديان  و مسيحيان  گفتند که  ما فرزندان  و دوستان  خدا هستيم   بگوي  :، پس چرا شما را به  پاداش  گناهانتان  عذاب  مي  کند ? بلکه  شما انسانهايي   از جمله  آفريدگان  هستيد  هر کس  را که  بخواهد مي  آمرزد و هر کس  را که   بخواهد عذاب  مي  کند و از آن  خداست  فرمانروايي  آسمانها و زمين  و آنچه   در ميان آنهاست  و بازگشت  همه  به  اوست 19      يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اي  اهل  کتاب  ، فرستاده  ما در دوراني  که  پيامبراني  نبودند مبعوث  شد  تاحق ، را بر شما آشکار کند و نگوييد که  مژده  دهنده  و بيم  دهنده  اي  بر ما  مبعوث  نشده  است   اينک  آن  مژده  دهنده  و بيم  دهنده  آمده  است  و خدا بر  هرچيز تواناست 20      وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاء وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّن الْعَالَمِينَ و موسي  به  قوم  خود گفت  : اي  قوم  من  ، نعمتي  را که  خدا بر شما ارزاني  داشته  است  ياد کنيد ، که  از ميان  شما پيامبران  و پادشاهاني  پديد آورد و به شما چيزهايي  عنايت  کرد که  به  هيچ  يک  از مردم  جهان  عنايت  نکرده  است 21      يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الأَرْضَ المُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَرْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ اي  قوم  من  ، به  زمين  مقدسي  که  خدا برايتان  مقرر کرده  است  داخل  شويد و، باز پس  مگرديد که  زيان  ديده  باز مي  گرديد 22      قَالُوا يَا مُوسَى إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا حَتَّىَ يَخْرُجُواْ مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُواْ مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ گفتند : اي  موسي  ، در آنجا مردمي  جبارند و ما به  آن  سرزمين  در نياييم   تاآنگاه  که  آن  جباران  بيرون  شوند اگر آنان  از آن  سرزمين  بيرون  شوند ،  بدان  داخل  شويم 23      قَالَ رَجُلاَنِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُواْ عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ وَعَلَى اللّهِ فَتَوَكَّلُواْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ دو مرد از آنان  که  پرهيزگاري  پيشه  داشتند و خدا نعمتشان  عطا کرده  بود  گفتند : از اين  دروازه  بر آنان  داخل  شويد ، و چون  به  شهر در آمديد شما  پيروز خواهيد شد  و بر خدا توکل  کنيد اگر از مؤمنان  هستيد 24       قَالُواْ يَا مُوسَى إِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا أَبَدًا مَّا دَامُواْ فِيهَا فَاذْهَبْ أَنتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلا إِنَّا هَاهُنَا قَاعِدُونَ گفتند : اي  موسي  ، تا وقتي  که  جباران  در آنجايند هرگز بدان  شهر داخل ، نخواهيم  شد  ما اينجا مي  نشينيم  ، تو و پروردگارت  برويد و با آنها  نبرد کنيد 25      قَالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلاَّ نَفْسِي وَأَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ گفت  : اي  پروردگار من  ، من  تنها مالک  نفس  خويش  و برادرم  هستم   ميان من  و اين  مردم  نافرمان  جدايي  بينداز 26      قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الأَرْضِ فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ خدا گفت  : ورود به  آن  سرزمين  به  مدت  چهل  سال  برايشان  حرام  شد و در، آن بيابان  سرگردان  خواهند ماند  پس  براي  اين  نافرمانان  اندوهگين  مباش 27      وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِن أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الآخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ و داستان  راستين  دو پسر آدم  را برايشان  بخوان  ، آنگاه  که  قربانيي  کردند  از يکيشان  پذيرفته  آمد و از ديگري  پذيرفته  نشد  گفت  : تو را مي  کشم   گفت  : خدا قرباني  پرهيزگاران  را مي  پذيرد 28      لَئِن بَسَطتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَاْ بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لَأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخَافُ اللّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ اگر تو بر من  دست  گشايي  و مرا بکشي  ، من  بر تو دست  نگشايم  که  تو را  بکشم   من  از خدا که  پروردگار جهانيان  است  مي  ترسم 29      إِنِّي أُرِيدُ أَن تَبُوءَ بِإِثْمِي وَإِثْمِكَ فَتَكُونَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ وَذَلِكَ جَزَاء الظَّالِمِينَ مي  خواهم  که  هم  گناه  مرا به  گردن  گيري  و هم  گناه  خود را تا از دوزخيان ، گردي  که  اين  است  پاداش  ستمکاران 30      فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخَاسِرِينَ نفسش  او را به  کشتن  برادر ترغيب  کرد ، و او را کشت  و از زيانکاران   گرديد 31      فَبَعَثَ اللّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءةَ أَخِيهِ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَـذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءةَ أَخِي فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ         خدا کلاغي  را واداشت  تا زمين  را بکاود و به  او بياموزد که  چگونه  جسد  برادر خود پنهان  سازد  گفت  : واي  بر من  ، در پنهان  کردن  جسد برادرم  از  اين کلاغ  هم  عاجزترم   و در زمره  پشيمانان  در آمد 32       مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا وَلَقَدْ جَاء تْهُمْ رُسُلُنَا بِالبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم بَعْدَ ذَلِكَ فِي الأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ از اين  رو بر بني  اسرائيل  مقرر داشتيم  که  هر کس  کس  ديگر را نه  به   قصاص ، قتل  کسي  يا ارتکاب  فسادي  بر روي  زمين  بکشد ، چنان  است  که  همه   مردم  راکشته  باشد  و هر کس  که  به  او حيات  بخشد چون  کسي  است  که  همه   مردم  راحيات  بخشيده  باشد  و به  تحقيق  پيامبران  ما همراه  با دلايل  روشن   بر آنهامبعوث  شدند ، باز هم  بسياري  از آنها همچنان  بر روي  زمين  از حد  خويش  تجاوز مي  کردند 33      إِنَّمَا جَزَاء الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُواْ أَوْ يُصَلَّبُواْ أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلافٍ أَوْ يُنفَوْاْ مِنَ الأَرْضِ ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ جزاي  کساني  که  با خدا و پيامبرش  جنگ  مي  کنند و در زمين  به  فساد مي ، کوشند ، آن  است  که  کشته  شوند ، يا بر دار گردند يا دستها و پاهايشان   يکي  ازچپ  و يکي  از راست  بريده  شود يا از سرزمين  خود تبعيد شوند  اينها رسواييشان  در اين  جهان  است  و در آخرت  نيز به  عذابي  بزرگ  گرفتار  آيند 34      إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ مِن قَبْلِ أَن تَقْدِرُواْ عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ مگر کساني  که  پيش  از آنکه  شما بر آنها دست  يابيد توبه  کنند  پس   بدانيد، که  خدا آمرزنده  و مهربان  است 35      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، از خدا بترسيد و به  او تقرب  جوييد و  درراهش  جهاد کنيد  باشد که  رستگار گرديد 36      إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ أَنَّ لَهُم مَّا فِي الأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُواْ بِهِ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ آنان  که  کافر شده  اند اگر همه  آنچه  در روي  زمين  است  و همانند آن   متعلق به  آنها باشد و بخواهند خود را با آن  از عذاب  روز قيامت  بازخرند  ، از ايشان  پذيرفته  نيايد و به  عذاب  دردآور گرفتار آيند 37       يُرِيدُونَ أَن يَخْرُجُواْ مِنَ النَّارِ وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنْهَا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ مي  خواهند که  از آتش  بيرون  آيند در حالي  که  بيرون  آمدني  نباشند و، عذابشان  پاينده  است 38      وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُواْ أَيْدِيَهُمَا جَزَاء بِمَا كَسَبَا نَكَالاً مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ دست  مرد دزد و زن  دزد را به  کيفر کاري  که  کرده  اند ببريد  اين   عقوبتي است  از جانب  خدا ، که  او پيروزمند و حکيم  است 39      فَمَن تَابَ مِن بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ هر کس  پس  از کردار ناپسندش  توبه  کند و به  صلاح  آيد ، خدا توبه  او را  مي  پذيرد ، که  او آمرزنده  و مهربان  است 40      أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ آيا ندانسته  اي  که  فرمانروايي  آسمانها و زمين  از آن  خداست  ، هر که  را، بخواهد عذاب  مي  کند و هر که  را بخواهد مي  آمرزد و بر هر کاري  تواناست  ? 41      يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُواْ آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هِادُواْ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِن بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَـذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُواْ وَمَن يُرِدِ اللّهُ فِتْنَتَهُ فَلَن تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللّهِ شَيْئًا أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ اي  پيامبر ، غمگين  نکند تو را کردار آنان  که  به  کفر مي  شتابند  چه ، آنهايي  که  به  زبان  گفتند که  ايمان  آورديم  و به  دل  ايمان  نياورده  اند و  چه  آن يهودان  که  گوش  به  دروغ  مي  سپارند و براي  گروهي  ديگر که  خود نزد تو  نمي  آيند سخن  چيني  مي  کنند ، و سخن  خدا را دگرگون  مي  سازند ، و مي  گويند  : اگرشما را اينچنين  گفت  بپذيريد و گرنه  از وي  دوري  گزينيد  و هر کس   را که خدا به  فتنه  گري  افکند ، تواش  از قهر خدا رهايي  نخواهي  داد  اينان  کساني  هستند که  خدا نخواسته  است  که  دلهايشان  را پاک  گرداند  آنان  را در دنيا خواري  و در آخرت  عذابي  بزرگ  است 42       سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِن جَآؤُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئًا وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ گوش  نهادگان  بر دروغند ، خورندگان  حرامند  پس  اگر نزد تو آمدند  ميانشان ، حکم  کن  يا از ايشان  رويگردان  شو ، و اگر رويگردان  شوي  هيچ  به  تو زياني نرسانند  و اگر ميانشان  حکم  کني  به  عدالت  حکم  کن  که  خدا عدالت   پيشگان  را دوست  دارد 43      وَكَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ التَّوْرَاةُ فِيهَا حُكْمُ اللّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَـئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ چگونه  تو را داور قرار مي  دهند ، در حالي  که  تورات  که  حاوي  حکم   خداست در، نزد آنهاست  ? سپس  از حکم  تو رويگردان  مي  شوند و اينان  ايمان   نياورده اند 44      إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُواْ مِن كِتَابِ اللّهِ وَكَانُواْ عَلَيْهِ شُهَدَاء فَلاَ تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلاً وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ما تورات  را که  در آن  هدايت  و روشنايي  است  ، نازل  کرديم   پيامبراني که ، تسليم  فرمان  بودند بنابر آن  براي  يهود حکم  کردند و نيز  خداشناسان  و دانشمندان  که  به  حفظ  کتاب  خدا مامور بودند و بر آن  گواهي   دادند ، پس  ، ازمردم  مترسيد ، از من  بترسيد و آيات  مرا به  بهاي  اندک   مفروشيد  و هر که  بر وفق  آياتي  که  خدا نازل  کرده  است  حکم  نکند ، کافر  است 45      وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيهَا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالأَنفَ بِالأَنفِ وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالْجُرُوحَ قِصَاصٌ فَمَن تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهُ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ و در تورات  بر آنان  مقرر داشتيم  که  نفس  در برابر نفس  و چشم  در  برابرچشم  و بيني  در برابر بيني  و گوش  در برابر گوش  و دندان  در برابر  دندان  وهر زخمي  را قصاصي  است   و هر که  از قصاص  درگذرد ، گناهش  را  کفاره  اي خواهد بود  و هر که  به  آنچه  خدا نازل  کرده  است  حکم  نکند ، از  ستمکاران است 46       وَقَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِم بِعَيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَآتَيْنَاهُ الإِنجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ و از پي  آن  رسولان  ، عيسي  پسر مريم  را فرستاديم  که  تصديق  کننده  توراتي ، بود که  پيش  از او فرستاده  بوديم  و انجيل  را که  تصديق  کننده  تورات  پيش   ازاو بود به  او داديم  که  در آن  هدايت  و روشنايي  بود و براي  پرهيزگاران   هدايت  و موعظه  اي 47      وَلْيَحْكُمْ أَهْلُ الإِنجِيلِ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فِيهِ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ و بايد که  اهل  انجيل  بر وفق  آنچه  خدا در آن  کتاب  نازل  کرده  است  داوري کنند  زيرا هر کس  به  آنچه  خدا نازل  کرده  است  داوري  نکند ، از نافرمانان  است 48      وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـكِن لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَآ آتَاكُم فَاسْتَبِقُوا الخَيْرَاتِ إِلَى الله مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ         و اين  کتاب  را به  راستي  بر تو نازل  کرديم  ، تصديق  کننده  و حاکم  بر، کتابهايي  است  که  پيش  از آن  بوده  اند  پس  بر وفق  آنچه  خدا نازل  کرده   است در ميانشان  حکم  کن  و از پي  خواهشهاشان  مرو تا آنچه  را از حق  بر تو  نازل  شده  است  واگذاري   براي  هر گروهي  از شما شريعت  و روشي  نهاديم   و  اگر خدا مي  خواست  همه  شما را يک  امت  مي  ساخت   ولي  خواست  در آنچه   به  شما ارزاني  داشته  است  بيازمايدتان   پس  در خيرات  بر يکديگر پيشي   گيريد  همگي  بازگشتتان  به  خداست  تا از آنچه  در آن  اختلاف  مي  کرديد  آگاهتان  سازد 49      وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَآ أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ ميانشان  بر وفق  آنچه  خدا نازل  کرده  است  حکم  کن  و از خواهشهاشان  پيروي   مکن  و از ايشان  بپرهيز که  مبادا بفريبندت  تا از بعضي  از چيزهايي  که  خدا  بر تو نازل  کرده  است  سر باز زني   و اگر رويگردان  شدند بدان  که  خدا مي   خواهد آنان  را به  پاداش  برخي  گناهانشان  عقوبت  کند ، و هر آينه  بسياري   ازمردم  نافرمانند 50      أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ آيا حکم  جاهليت  را مي  جويند ? براي  آن  مردمي  که  اهل  يقين  هستند چه   حکمي از حکم  خدا بهتر است  ? 51       يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، يهود و نصا را به  دوستي  برمگزينيد، آنان خود دوستان  يکديگرند  هر کس  از شما که  ايشان  را به  دوستي  گزيند در  زمره  آنهاست   و خدا ستمکاران  را هدايت  نمي  کند 52      فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٌ فَعَسَى اللّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُواْ عَلَى مَا أَسَرُّواْ فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ آنهايي  را که  در دل  مرضي  دارند مي  بيني  که  به  صحبتشان  مي  شتابند ، مي   گويند : مي  ترسيم  که  به  ما آسيبي  رسد اما باشد که  خدا فتحي  پديد آرد  يا کاري  کند ، آنگاه  از آنچه  در دل  نهان  داشته  بودند پشيمان  شوند 53      وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُواْ أَهَـؤُلاء الَّذِينَ أَقْسَمُواْ بِاللّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُواْ خَاسِرِينَ آنها که  ايمان  آورده  اند مي  گويند : آيا اينان  همان  کسانند که  به  خدا، سوگندهاي  سخت  مي  خوردند که  با شما خواهند بود ? اعمالشان  باطل  گرديد و  خود در زمره  زيانکاران  در آمدند 54      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، هر که  از شما از دينش  بازگردد چه  باک ، ،زودا که  خدا مردمي  را بياورد که  دوستشان  بدارد و دوستش  بدارند  در  برابر مؤمنان  فروتنند و در برابر کافران  سرکش  ، در راه  خدا جهاد مي   کنند واز ملامت  هيچ  ملامتگري  نمي  هراسند  اين  فضل  خداست  که  به  هر کس   که  خواهدارزاني  دارد ، و خداوند بخشاينده  و داناست 55      إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ جز اين  نيست  که  دوست  شما خداست  و رسول  او و مؤمناني  که  نماز مي   خوانند و همچنان  که  در رکوعند انفاق  مي  کنند 56      وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ و هر که  با خدا و پيامبر او و مؤمنان  دوستي  کند ، بداند که  پيروزمندان   گروه  خداوندند 57      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، اهل  کتاب  را که  دين  شما را به  مسخره  و  بازي  مي  گيرند ، و نيز کافران  را به  دوستي  برمگزينيد  و اگر ايمان  آورده ايد از خدا بترسيد 58       وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَعْقِلُونَ و چون  بانگ  نماز کنيد آن  را به  مسخره  و بازيچه  گيرند ، زيرا مردمي ، هستند که  نمي  انديشند 59      قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ بگو : اي  اهل  کتاب  ، آيا ما را سرزنش  مي  کنيد ? جز اين  است  که  ما  به خدا و آنچه  بر ما نازل  شده  و آنچه  پيش  از اين  نازل  شده  است  ايمان   آورده ايم  و شما بيشترين  نافرمان  هستيد ? 60      قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِكَ مَثُوبَةً عِندَ اللّهِ مَن لَّعَنَهُ اللّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُوْلَـئِكَ شَرٌّ مَّكَاناً وَأَضَلُّ عَن سَوَاء السَّبِيلِ بگو : آيا شما را از کساني  که  در نزد خدا کيفري  بدتر از اين  دارند خبر، بدهم  : کساني  که  خدايشان  لعنت  کرده  و بر آنها خشم  گرفته  و بعضي  را  بوزينه و خوک  گردانيده  است  و خود بت  پرستيده  اند ? اينان  را بدترين   جايگاه  است  و از راه  راست  گمگشته  ترند 61      وَإِذَا جَآؤُوكُمْ قَالُوَاْ آمَنَّا وَقَد دَّخَلُواْ بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُواْ بِهِ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُواْ يَكْتُمُونَ و چون  نزد شما آمدند ، گفتند که  ايمان  آورديم  ، و حال  آنکه  با کفر  داخل شدند و با کفر خارج  گشتند ، و خدا به  آنچه  پنهان  مي  دارند آگاه  تر  است 62      وَتَرَى كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ مي  بيني  بسياري  از ايشان  را که  به  گناه  و تجاوز و حرامخوارگي  مي  شتابند  چه  بد کارهايي  مي  کردند 63      لَوْلاَ يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ از چه  روي  خدا پرستان  و دانشمندان  ، آنان  را از گفتار بد و حرامخوارگي ، باز نمي  دارند  چه  بد کارهايي  مرتکب  مي  شدند 64      وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاء وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُواْ نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ يهود گفتند که  دست  خدا بسته  است   دستهاي  خودشان  بسته  باد  و بدين   سخن  که  گفتند ملعون  گشتند  دستهاي  خدا گشاده  است   به  هر سان  که   بخواهد روزي  مي  دهد  و آنچه  بر تو از جانب  پروردگارت  نازل  شده  است  ،  به  طغيان و کفر بيشترشان  خواهد افزود  ما تا روز قيامت  ميانشان  دشمني  و  کينه  افکنده  ايم   هر گاه  که  آتش  جنگ  را افروختند خدا خاموشش  ساخت   و آنان در روي  زمين  به  فساد مي  کوشند ، و خدا مفسدان  را دوست  ندارد 65       وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُواْ وَاتَّقَوْاْ لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ اگر اهل  کتاب ايمان  بياورند و پرهيزگاري  کنند ، گناهانشان  را خواهيم ، زدود و آنها را به  بهشتهاي  پر نعمت  داخل  خواهيم  کرد 66      وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأكَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا يَعْمَلُونَ و اگر تورات  و انجيل  و آنچه  را که  از جانب  خدا بر آنها نازل  کرده   ايم بر پاي  دارند ، از فراز سر و زير پايشان  روزي  بخورند  بعضي  از ايشان   مردمي  ميانه  رو هستند و بسياريشان  بدکردارند 67      يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ اي  پيامبر ، آنچه  را از پروردگارت  بر تو نازل  شده  است  به  مردم  برسان ، اگر چنين  نکني  امر رسالت  او را ادا نکرده  اي   خدا تو را از مردم  حفظ   مي  کند ، که  خدا مردم  کافر را هدايت  نمي  کند 68      قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ حَتَّىَ تُقِيمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ بگو : اي  اهل  کتاب  ، شما هيچ  نيستيد ، تا آنگاه  که  تورات  و انجيل  و، آنچه  را از جانب  پروردگارتان  بر شما نازل  شده  است  برپاي  داريد  آنچه   ازجانب  پروردگارت  بر تو نازل  شده  است  بر طغيان  و کفر بيشترينشان   بيفزايد پس  بر اين  مردم  کافر غمگين  مباش 69      إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالصَّابِؤُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحًا فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ هر آينه  از ميان  آنان  که  ايمان  آورده  اند و يهود و صابئان  و نصا را هر  که  به  خدا و روز قيامت  ايمان  داشته  باشد و کار شايسته  کند بيمي  بر او  نيست  و محزون  نمي  شود 70      لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلاً كُلَّمَا جَاءهُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُواْ وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ ما از بني  اسرائيل  پيمان  گرفتيم  و پيامبراني  برايشان  فرستاديم   هر  گاه که  پيامبري  چيزي  مي  گفت  که  با خواهش  دلشان  موافق  نبود ، گروهي  را  تکذيب  مي  کردند و گروهي  را مي  کشتند 71       وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُواْ وَصَمُّواْ ثُمَّ تَابَ اللّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَصَمُّواْ كَثِيرٌ مِّنْهُمْ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ و پنداشتند که  عقوبتي  نخواهد بود  پس  کور و کر شدند  آنگاه  خدا  توبه شان ، بپذيرفت   باز بسياري  از آنها کور و کر شدند  هر چه  مي  کنند  خدا مي بيند 72      لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ به  تحقيق  آنان  که  گفتند که  خدا همان  مسيح  پسر مريم  است  ، کافر شدند، مسيح  گفت  : اي  بني  اسرائيل  ، الله  پروردگار من  و پروردگار خود را  بپرستيد زيرا هر کس  که  براي  خداوند شريکي  قرار دهد خدا بهشت  را بر او  حرام  کند ، و جايگاه  او آتش  است  و ستمکاران  را ياوري  نيست 73      لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ ثَالِثُ ثَلاَثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَـهٍ إِلاَّ إِلَـهٌ وَاحِدٌ وَإِن لَّمْ يَنتَهُواْ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ آنان  که  گفتند : الله  سومين  سه  خداست  ، کافر شدند  در حالي  که  هيچ   خدايي  جز الله  نيست   اگر از آنچه  مي  گويند باز نايستند به  کافران   عذابي  دردآور خواهد رسيد 74      أَفَلاَ يَتُوبُونَ إِلَى اللّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ آيا به  درگاه  خدا توبه  نمي  کنند و از او آمرزش  نمي  خواهند ? خدا  آمرزنده  و مهربان  است 75      مَّا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كَانَا يَأْكُلاَنِ الطَّعَامَ انظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الآيَاتِ ثُمَّ انظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ مسيح  پسر مريم  جز پيامبري  نبود ، که  پيامبراني  پيش  از او بوده  اند ،، ومادرش  زني  راستگوي  بود که  هر دو غذا مي  خوردند  بنگر که  چگونه  آيات  رابرايشان  بيان  مي  کنيم   سپس  بنگر که  چگونه  از حق  روي  مي  گردانند 76      قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلاَ نَفْعًا وَاللّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ بگو : آيا جز الله  خداي  ديگري  را که  براي  شما مالک  هيچ  سود و زياني   نيست  مي  پرستيد و حال  آنکه  الله  شنوا و داناست  ? 77       قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ كَثِيرًا وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِيلِ بگو : اي  اهل  کتاب  ، به  ناحق  در دين  خويش  غلو مکنيد ، و از خواهشهاي   آن ، مردمي  که  از پيش  گمراه  شده  بودند و بسياري  را گمراه  کردند و خود از  راه  راست  منحرف  شدند پيروي  مکنيد 78      لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ از بني  اسرائيل  آنان  که  کافر شدند به  زبان  داود و عيسي  بن  مريم  لعنت   شدند ، و اين  لعنت  پاداش  عصيان  و تجاوزشان  بود 79      كَانُواْ لاَ يَتَنَاهَوْنَ عَن مُّنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ از کار زشتي  که  مي  کردند باز نمي  ايستادند و هر آينه  بدکاري  مي  کردند، 80      تَرَى كَثِيرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ بسياري  از ايشان  را مي  بيني  که  با کافران  دوستي  مي  ورزند  نفسهايشان  بدکاري  را فرا رويشان  داشته  است   خشم  خدا بر آنهاست  و در عذاب   جاودانه اند 81      وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِالله والنَّبِيِّ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاء وَلَـكِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ اگر به  خدا و پيامبر و آنچه  بر او نازل  شده  ايمان  آورده  بودند کافران ، رابه  دوستي  نمي  گرفتند ، ولي  بيشترشان  فاسقانند 82    لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ دشمن  ترين  مردم  نسبت  به  کساني  که  ايمان  آورده  اند يهود و مشرکان  را  مي يابي  ، و مهربان  ترين  کسان  نسبت  به  آنان  که  ايمان  آورده  اند کساني  را  مي يابي  که  مي  گويند : ما نصراني  هستيم   زيرا بعضي  از ايشان  کشيشان  و  راهبان  هستند و آنها سروري  نمي  جويند 83       وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ چون  آنچه  را که  بر پيامبر نازل  کرده  ايم  بشنوند ، و حقيقت  را دريابند، ،چشمانشان  پر از اشک  مي  شود  مي  گويند : اي  پروردگار ما ، ايمان   آورديم ، ما را نيز در زمره  شهادت  دهندگان  بنويس 84      وَمَا لَنَا لاَ نُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا جَاءنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبَّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ چرا به  خدا و اين  آيين  حق  که  بر ما نازل  شده  است  ايمان  نياوريم  و طمع   نورزيم  در اينکه  پروردگار ما ما را در شمار صالحان  آورد ? 85      فَأَثَابَهُمُ اللّهُ بِمَا قَالُواْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء الْمُحْسِنِينَ به  پاداش  اين  سخن  که  گفتند ، خدا آنان  را به  بهشتهايي  که  در آن  نهرها، روان  است  پاداش  داد  در آن  جاودانند و اين  است  پاداش  نيکوکاران 86      وَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ و آنان  که  انکار ورزيدند و آيات  ما را تکذيب  کردند اهل  جهنمند 87      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، چيزهاي  پاکيزه  اي  را که  خدا بر شما حلال   کرده  است  حرام  مکنيد و از حد در مگذريد که  خدا تجاوز کنندگان  از حد را  دوست  ندارد 88      وَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلاَلاً طَيِّبًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِيَ أَنتُم بِهِ مُؤْمِنُونَ از چيزهاي  حلال  و پاکيزه  اي  که  خدا به  شما روزي  داده  است  بخوريد و از  خدايي  که  به  او ايمان  آورده  ايد بترسيد 89      لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَـكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ ذَلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُواْ أَيْمَانَكُمْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ خداوند شما را به  سبب  سوگندهاي  لغوتان  بازخواست  نخواهد کرد  ولي  به   سبب ، شکستن  سوگندهايي  که  به  قصد مي  خوريد ، بازخواست  مي  کند و کفاره  آن   اطعام  ده  مسکين  است  از غذاي  متوسطي  که  به  خانواده  خويش  مي  خورانيد يا  پوشيدن  آنها يا آزاد کردن  يک  بنده  ، و هر که  نيابد سه  روز روزه  داشتن   اين  کفاره  قسم  است  ، هر گاه  که  قسم  خورديد  به  قسمهاي  خود وفا کنيد  خدا آيات  خود را براي  شما اينچنين  بيان  مي  کند ، باشد که  سپاسگزار باشيد 90       يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، شراب  و قمار و بتها و گروبندي  با، تيرهاپليدي  و کار شيطان  است  ، از آن  اجتناب  کنيد تا رستگار شويد 91      إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللّهِ وَعَنِ الصَّلاَةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ شيطان  مي  خواهد با شراب  و قمار ميان  شما کينه  و دشمني  افکند و شما را  از ياد خدا و نماز بازدارد ، آيا بس  مي  کنيد ? 92      وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَاحْذَرُواْ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاَغُ الْمُبِينُ خدا و پيامبرش  را اطاعت  کنيد و پروا کنيد  اگر رويگردان  شويد  بدانيدکه ، وظيفه  پيامبر ما رسانيدن  پيام  روشن  خداوند است 93      لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ بر آنان  که  ايمان  آورده  اند و کارهاي  شايسته  کرده  اند در آنچه  خورده   اندگناهي  نيست  ، هر گاه  پرهيزگاري  کنند و ايمان  بياورند و به  کارهاي   شايسته  پردازند ، باز هم  پرهيزگاري  کنند و ايمان  بياورند ، باز هم   پرهيزگاري  کنند و نيکي  ، که  خدا نيکوکاران  را دوست  دارد 94      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، خدا شما را به  صيدي  که  به  دست  مي ، گيريديا به  نيزه  شکار مي  کنيد ، مي  آزمايد تا بداند چه  کسي  در نهان  از  او مي  ترسد  و هر که  از اين  پس  از حد تجاوز کند اوراست  عذابي  دردآور 95      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاء مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَو عَدْلُ ذَلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللّهُ عَمَّا سَلَف وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، هر گاه  که  در احرام  باشيد شکار را مکشيد  هر که  صيد را به  عمد بکشد جزاي  او قرباني  کردن  حيواني  است  همانند  آنچه کشته  است  به  شرط آنکه  دو عادل  بدان  گواهي  دهند و قرباني  را به  کعبه   رساند ، يا به  کفاره  درويشان  را طعام  دهد ، يا برابر آن  روزه  بگيرد ، تا  عقوبت  کار خود بچشد  از آنچه  در گذشته  کرده  ايد خدا عفو کرده  است  ،  ولي  هر که  بدان  بازگردد خدا از او انتقام  مي  گيرد ، که  خدا پيروزمند و  انتقام گيرنده  است 96       أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِيَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ شکار دريايي  و خوردن  آن  به  جهت  بهره  مند شدنتان  از آن  ، بر شما و، مسافران  حلال  شده  است   و شکار صحرايي  تا هنگامي  که  در احرام  هستيد بر  شما حرام  شده   از خداوندي  که  به  نزد او گرد آورده  مي  شويد بترسيد 97      جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلاَئِدَ ذَلِكَ لِتَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَأَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ خدا کعبه  ، بيت  الحرام  ، را با ماه  حرام  و قرباني  بي  قلاده  و قرباني ، باقلاده  قوام  کار مردم  گردانيد ، تا بدانيد که  خدا هر چه  را که  در  آسمانها وزمين  است  مي  داند و او بر هر چيزي  آگاه  است 98      اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ بدانيد که  عقوبت  خدا سخت  است  و هم  او آمرزنده  و مهربان  است 99      مَّا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاَغُ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ بر پيامبر جز رسانيدن  پيام  وظيفه  اي  نيست   و آنچه  را که  آشکار مي   سازيد يا پنهان  مي  داريد خدا مي  داند 100      قُل لاَّ يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُواْ اللّهَ يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ بگو : ناپاک  و پاک  برابر نيستند ، هر چند فراواني  ناپاک  تو را به   اعجاب  افکند پس  اي  خردمندان  ، از خداي  بترسيد ، باشد که  رستگار  گرديد 101      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْيَاء إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُواْ عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللّهُ عَنْهَا وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، از چيزهايي  که  چون  براي  شما آشکار شوند، اندوهگينتان  مي  کنند ، مپرسيد  و اگر سؤال  از آنها را واگذاريد تا به   هنگام  نزول  قرآن  ، برايتان  آشکار خواهد شد  خدا از آنها عفو کرده  است   که  آمرزنده  و بردبار است 102      قَدْ سَأَلَهَا قَوْمٌ مِّن قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُواْ بِهَا كَافِرِينَ مردمي  که  پيش  از شما بودند از آن  چيزها سؤال  کردند و بدان  سبب  کافر  شدند 103      مَا جَعَلَ اللّهُ مِن بَحِيرَةٍ وَلاَ سَآئِبَةٍ وَلاَ وَصِيلَةٍ وَلاَ حَامٍ وَلَـكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَأَكْثَرُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ خداوند در باره  بحيره  و سائبه  و وصيله  و حامي  حکمي  نکرده  است  ، ولي   کافران  بر خدا دروغ  مي  بندند و بيشترينشان  بي  خردند 104       وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلاَ يَهْتَدُونَ و چون  به  ايشان  گويند که  به  آنچه  خدا نازل  کرده  است  و به  پيامبر روي ، آوريد ، گويند : آن  آييني  که  پدران  خود را بدان  معتقد يافته  ايم  ما را  بس است  حتي  اگر پدرانشان  هيچ  نمي  دانسته  اند و راه  هدايت  نيافته   بوده  اند ? 105      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، به  خود پردازيد  اگر شما هدايت  يافته   ايد ، آنان  که  گمراه  مانده  اند به  شما زياني  نرسانند  بازگشت  همه  شما  نزد خداست  ، تا شما را به  آن  کارها که  مي  کرده  ايد آگاه  گرداند 106      يِا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلاَةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الآثِمِينَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، چون  مرگتان  فرا رسد به  هنگام  وصيت  دو، عادل  را از ميان  خودتان  به  شهادت  گيريد ، يا از غير خودتان  ، هر گاه  که  درسفر بوديد و مرگتان  فرا رسيد  اگر از آن  دو در شک  بوديد نگاهشان   داريدتا بعد از نماز ، آنگاه  به  خدا سوگند خورند که  اين  شهادت  را به   هيچ  قيمتي  دگرگون  نکنيم  هر چند به  سود خويشاوندانمان  باشد و آن  را کتمان   نکنيم  ،اگر جز اين  باشد از گناهکارانيم 107      فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ و هر گاه  معلوم  شود که  آن  دو شاهد مرتکب  گناه  خيانت  شده  اند ، دو، شاهدديگر که  اولي  تر از آن  دو باشند جاي  ايشان  را بگيرند  آن  دو به  خدا قسم خورند که  شهادت  ما از شهادت  آن  دو درست  تر است  و ما از حق  تجاوز  نکنيم  ، هر گاه  چنين  کنيم  از ستمکاران  باشيم 108      ذَلِكَ أَدْنَى أَن يَأْتُواْ بِالشَّهَادَةِ عَلَى وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُواْ أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ وَاتَّقُوا اللّهَ وَاسْمَعُواْ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ اين  شيوه  نزديک  تر به  آن  است  که  هم  شهادت  را بر وجه  خود ادا کنند  ياپس  از سوگند خوردن  از رد سوگندهايشان  بترسند از خدا بترسيد  و  گوش  فرا داريد  خدا مردم  نافرمان  را هدايت  نمي  کند 109       يَوْمَ يَجْمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُواْ لاَ عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ روزي  که  خدا پيامبران  را گرد آورد و بپرسد که  دعوت  شما را چگونه  پاسخ ، دادند ? گويند : ما را هيچ  دانشي  نيست  ، که  دانا به  غيب  تو هستي 110      إِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَى وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاً وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي وَتُبْرِىءُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوتَى بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ إِنْ هَـذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ خدا به  عيسي  بن  مريم  گفت  : نعمتي  را که  به  تو و مادرت  ارزاني  داشته ، ام ياد کن  ، آن  زمان  که  به  روح  القدس  ياريت  کردم  تا تو چه  در گهواره  و  چه در بزرگسالي  سخن  گويي  ، و به  تو کتاب  و حکمت  و تورات  و انجيل   آموختم  و آنگاه  که  به  امر من  از گل  چيزي  چون  پرنده  ساختي  و در آن  دميدي   و به  امر من  پرنده  اي  شد و کور مادرزاد و پيسي  گرفته  را به  فرمان  من  شفا  دادي  ومردگان  را به  فرمان  من  از گور بيرون  آوردي  و چون  بااين  دلايل  روشن   نزد بني  اسرائيل  آمدي  ، من  آنان  را از آسيب  رساندن  به  تو بازداشتم  و از  ميانشان  کساني  که  کافر بودند گفتند که  اين  جز جادويي  آشکار نيست 111      وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوَاْ آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ و به  حواريان  وحي  کردم  : به  من  و به  پيامبر من  ايمان  بياوريد  گفتند، :ايمان  آورديم  ، گواه  باش  که  ما تسليم  هستيم 112      إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء قَالَ اتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ و حواريان  پرسيدند : اي  عيسي  بن  مريم  ، آيا پروردگار تو مي  تواند که   براي  ما از آسمان  مائده  اي  فرستد ? گفت  : اگر ايمان  آورده  ايد ، از خدا  بترسيد 113      قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ گفتند : مي  خواهيم  که  از آن  مائده  بخوريم  تا دلهايمان  آرام  گيرد و  بدانيم  که  تو به  ما راست  گفته  اي  و بر آن  شهادت  دهيم 114       قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء تَكُونُ لَنَا عِيداً لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ عيسي  بن  مريم  گفت  : بار خدايا ، اي  پروردگار ما ، براي  ما مائده  اي ، ازآسمان  بفرست  ، تا ما را و آنان  را که  بعد از ما مي  آيند عيدي  و نشاني   ازتو باشد ، و ما را روزي  ده  که  تو بهترين  روزي  دهندگان  هستي 115      قَالَ اللّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لاَّ أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ خدا گفت  : من  آن  مائده  را براي  شما مي  فرستم  ، ولي  هر که  از شما از  آن پس  کافر شود چنان  عذابش  مي  کنم  که  هيچ  يک  از مردم  جهان  را آن  چنان   عذاب  نکرده  باشم 116      وَإِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَـهَيْنِ مِن دُونِ اللّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلاَ أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ و آنگاه  که  خدا به  عيسي  بن  مريم  گفت  : آيا تو به  مردم  گفتي  که  مرا و، مادرم  را سواي  الله  به  خدايي  گيريد ? گفت  : به  پاکي  ياد مي  کنم  تو را  نسزد مرا که  چيزي  گويم  که  نه  شايسته  آن  باشم   اگر من  چنين  گفته  بودم  تو  خود مي  دانستي  زيرا به  آنچه  در ضمير من  مي  گذرد دانايي  و من  از آنچه  در  ذات  تو است  بي  خبرم   زيرا تو داناترين  کسان  به  غيب  هستي 117      مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ من  به  آنان  جز آنچه  تو فرمانم  داده  بودي  نگفتم   گفتم  که  الله ، پروردگارمرا و پروردگار خود را بپرستيد  و من  تا در ميانشان  بودم   نگهبان  عقيدتشان  بودم  و چون  مرا ميرانيدي  تو خود نگهبان  عقيدتشان  گشتي   و تو بر هر چيزي  آگاهي 118      إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ اگر آنان  را عذاب  کني  ، بندگان  تو هستند و اگر آنان  را بيامرزي  ، تو  پيروزمند و حکيمي 119      قَالَ اللّهُ هَذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ خدا گفت  : اين  روزي  است  که  راستگويان  را راستي  گفتارشان  سود دهد  ازآن  آنهاست  بهشتهايي  که  در آن  نهرها جاري  است  همواره  در آن  جاويدان   خواهند بود  خدا از آنان  خشنود است  و آنان  نيز از خدا خشنودند  و اين   کاميابي  بزرگي  است 120      لِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ از آن  خداست  فرمانروايي  آسمانها و زمين  و آنچه  ميان  آنهاست   و او  برهر کاري  تواناست

  • جزئیات کتاب
  • نظرات