عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) و تشکیل مجالس سخنرانی، وعظ و خطابه بدین مناسبت، یکی از زمینه های ترویج مسایل دینی و شیوه ای ارزشمند برای ماندگاری اهداف قیام حسین بن علی(علیه السلام) است.

عزاداری برای سالار شهیدان، در حقیقت شرکت در دانشگاهی است که در کلاس هایش جمعیتی انبوه از سراسر جهان باایمان و اخلاص حضور می یابند و زنگار از چهره جان و جهان می زدایند.

نقش عظیم چنین حرکتی در زنده نگه داشتن روحیه مبارزه با ستم و ستیز با تباهی و فساد و به طور کلی نشر مبانی دین مبین، به هیچ روی قابل انکار نیست و تاریخ خود گواه صادقی بر این جایگاه است.

از همین روست که پیوسته در طول زمان، دشمنان برای تعطیل یا تحریف این حرکت مقدس و شورآفرین، تلاش ورزیده اند.

… برپایی عزا برای سیدالشهدا(ع)، نوعی اعتراض به ظالمان و حمایت از مظلومان است. اشک ریختن در سوگ اباعبدالله، عامل تقویت حس عدالت خواهی و انتقام جویی از ستمگران و زمینه سازی برای تجمع نیروهای پیرو حسین(ع) در خط دفاع از حق است. عزاداری برای شهید، انتقال فرهنگ شهادت به نسل های آینده است. عزاداری، احیای خط خون و شهادت و رساندن صدای مظلومیت آل علی(ع) به گوش تاریخ است…»(۱)

بی جهت نیست که ستم پیشه گان و دین ستیزان پیوسته با چنین مظاهری مخالفت می ورزند. این جاست که می بینیم «در مقطعی از تاریخ ایران (از سال ۱۳۱۳ تا ۱۳۲۰ شمسی) در دوره رضاخان، عزاداری برای سیدالشهدا(ع) ممنوع شد و تکیه ها موقتا رونق خود را از دست دادند. در آن مدت، در خانه ها و پنهانی، گاهی پیش از روشن شدن هوا و دمیدن خورشید، مجالس روضه برپا می شد و دور از چشم مأموران رضاخان عزاداری انجام می گرفت.»(۲)

به دلیل کارآیی و کارکرد و اهمیت این مسئله است که دشمنان و مستکبران سیلی خورده از مجالس راستین عزاداری امام حسین(علیه السلام) بی کار ننشسته و پیوسته تلاش مذبوحانه ای را برای خنثی سازی آثار شگفت و برکات عظیم این مجالس، از خود نشان داده اند.

دکتر «مایکل برانت» یکی از معاونان سازمان سیا، در کتابی با عنوان «نقشه ای برای جدایی مکاتب الهی» می نویسد:

… شیعیان بیش تر از دیگر مذاهب اسلامی فعال و پویا هستند… به طور مستقیم نمی توان با مذهب شیعه رو در رو شد و امکان پیروزی بر آن بسیار سخت است و باید پشت پرده کار کنیم.

این مقام ارشد سازمان سیا می نویسد:

ما برنامه ریزی های گسترده ای را برای سیاست های بلندمدت خود طرح کرده ایم. تبلیغات گسترده علیه مراجع دینی به منظور زوال مقبولیت آنها در میان مردم، حمایت از سخن رانان و مداحان سودجو و شهرت طلب و معرفی شیعه به عنوان یک مسلک خرافی و در نهایت زدن تیر خلاص به این مذهب از جمله برنامه های ما، در این عرصه است.

وی در همان کتاب می افزاید:

یکی از مواردی که باید روی آن کار می کردیم، موضوع فرهنگ عاشورا و شهادت طلبی بود که هر ساله شیعیان با برگزاری مراسمی این فرهنگ را زنده نگاه می دارند. ما تصمیم گرفتیم با حمایت های مالی از برخی سخن رانان و مداحان و برگزارکنندگان اصلی این گونه مراسم که افرادی سودجو و شهرت طلب هستند، عقاید و بنیان های شیعه و فرهنگ شهادت طلبی را سست و متزلزل کنیم و مسائل انحرافی در آن به وجود آوریم.(۳)

و در راستای همین سیاست ننگین است که در مقاطع مختلف زمانی، زمزمه های شومی را در زمینه شبهه افکنی تحریف و تهاجم به فرهنگ عاشورا شاهد بوده و هستیم.

اگر در سال های گذشته افرادی به بیان مسایلی از این دست پرداخته اند که فرهنگ شهادت، خشونت آفرین است. یا عاشورا نماد در آتش افکندن سیاوش تلقی می شود، یا حاصل بزرگداشت حماسه حسینی، تنها تأثر و حزن و اشک آوری بوده، یا به نوحه خوانی ها باید جهت خاصی داده شود! یا در روزگار حاضر عوامل عاطفی کارآیی ندارند، یا زیارت نامه ها را باید تغییر داد، یا جهاد در پاره ای موارد بی معناست یا فقه موجود در حوزه ها، کشش دریافت جوهره حرکت حسین(ع) را ندارد، یا شهادت طلبی را فرد خاصی به جامعه داده و این تفکر از پای منابر شکل نگرفته یا بیان تشابه میان تراژدی حسین بن علی(ع) با تراژدی های آنتیگونه، تامس مور و جان پروکتور یا زنده نگه داشتن عاشورا را نوعی کینه توزی و انتقام جویی و امری موهوم تلقی کردن، یا تلاش برای تطهیر یزید! یا قیام امام حسین(ع) را برای مبارزه با قتل های زنجیره ای دانستن!(۴) و… از این دست پریشان گویی ها و شبهه افکنی ها و تحریف ها و دشمنی ورزی ها با حرکت آفرین ترین یادمان تاریخ یعنی زنده نگه داشتن شور عاشورایی و خردورزی و ستم ستیزی حسینی، همه و همه را باید در راستای همان سیاست بیگانگان تلقی و ارزیابی کرد.

این اندیشه های پلید، سخیف و ناروا، در عاشورای سال گذشته در قالبی دیگر تجلی یافت و به وسیله گروهی اندک به ساختارشکنی و بی حرمتی به ساحت مقدس اباعبدالله الحسین علیه السلام و عزاداران آن بزرگوار انجامید. فریب خوردگانی چند در حرکتی ضددینی و ضدانقلابی به مقدسات امت اسلامی توهین روا داشتند و قلب این امت و همه مسلمانان و آزادی خواهان را شکستند! چنین حرکت جسورانه ای که تنها با برنامه ریزی و خط دهی ستاد کفر و استکبار و صهیونیست های خبیث شکل گرفته، مسئولیت ما را عظیم تر می کند و روشن بینی و دل آگاهی بیش تر ما را می طلبد.

جواد نعیمی

پی نوشت ها:
۱ فرهنگنامه عاشورا، جواد محدثی، قم: نشر معروف، ۱۳۸۵، ص ۴۸
۲ همان، ص ۵۸
۳ عزادار حقیقی، محمد شجاعی، قم: محیی، ۱۳۸۵، ص ۲۴
۴ نگاه کنید به تهاجم شیطانی، م.سلحشور، انتشارات فیضیه، ۱۳۸۰، ص ۲۱ به بعد

روزنامه کیهان ( www.kayhannews.ir )


more post like this