الف: مقدمات

1. دانشنامه در پی شناساندن مکان های تاریخی جهان اسلام است. اعم از: سرزمين، كشور، ايالات، ولايات و تقسيم بندي هاي جديد كشوري (ايالت، منطقه و استان)، شهرستان و شهر، روستا (روستاهاي حائز اهمیت تاریخی)، مناطق طبيعي با اهميت تاريخي (شامل: كوه، رشته كوه، دريا، درياچه، دشت، چمن، رودخانه، صحاري و كوير و…) و راههاي مهم.

نکته: اماکنی که در طول تاریخ از بین رفته اند نیز در دانشنامه معرفی خواهند شد.

2. رویکرد دانشنامه ارائه آگاهی های جامع، مختصر و مستند درباره هریک از موارد مرتبط با جغرافیای تاریخی جهان اسلام است. در کنار پاسخ به سوالات، زبده نویسی و استفاده از کلید واژه ها به مثابه مرجع کاربردی و بسترسازی برای پژوهش های بعدی از اهداف دانشنامه است.

3. مقالات به زبان ساده، دور از تکلف و با استفاده از مراجع معتبر نگاشته شوند.

4. استفاده از نقشه، نمودار و جداول تطبیقی جهت ارائه تصویر روشن تری از موضوع توصیه می شود.

5. تاریخ های پیش از اسلام با استفاده از تقویم میلادی و دوره اسلامی با تقویم هجری قمری/ میلادی و در ایران از 1300 به بعد به صورت هجری شمسی/ میلادی ذکر می شود.

ب: ساختار مقالات

1. عنوان مقاله (با اعراب گذاری)

2. وجه تسمیه

    1-2- نامگذاری و سیر تحول نام

    2-2- ضبط صورت های مختلف نام

    3-2- القاب، عناوین، فضائل و مثالب

نکته: آوانگاری کلمات طبق جدول پیوست انجام خواهد شد.

3. بخش جغرافیایی (20% كل مقاله)

    1-3- بخش جغرافياي تاريخي (50% بخش جغرافيايي)

         – موقعیت و حدود

         – جغرافیای طبیعی: (ناهمواری ها، دشت ها و بیابان ها، رودها و منابع آبی و…)

         – اقلیم آب و هوایی

         – پوشش گیاهی و زندگي جانوری

         – فضای کالبدی و موقعیت فیزیکی

   2-3- بخش جغرافياي كنوني (سيماي كنوني)، (50% بخش جغرافيايي)

         – موقعیت و حدود

         – جمعيت و تركيب آن بر اساس سرشماري هاي رسمي

4- بخش تاریخی (80% کل مقاله)

    1-4- روایات نخستین (5% بخش تاريخي)

         – (تاریخ اسطوره ای، افسانه‌ اي و حماسي و …)

    2-4- تاریخ سیاسی (15% بخش تاريخي)

         – (نهادهای اداری، سیاسی و نظامی، سلسله ها و رویدادهای مهم سیاسی، مرزها، نظام اداره شهرها و ولايات و…)

    3-4- تاریخ اجتماعی (20%بخش تاریخی)

         – اقوام، قشرها، جمعیت و پراکندگی آن در شهرها، روستاها، چادرنشینی و شبانی، ایلات، آداب و رسوم، نهادهای اجتماعی، ساختار شهر، اخلاق در جامعه، خانه و اثاثه (اقامتگاهها، بهای خانه ها، مال الاجاره، انواع خانه ها، آرایش خانه ها، مصالح ساختمانی،  شیوه خنک سازی خانه، گرمسازی خانه، تأمین آب خانه، اثاث، حمام)، شکارگری (جانوران و پرندگان  شکاری، افزار شکار، ماهی گیری، اقتصاد شکار)، محله ها و فرهنگ اجتماعی محله ها، فرهنگ اجتماعی خانواده ها، کاروانسرا ها، رباط ها، گرمابه ها، مسجدها، تکیه ها، میدان های شهر، ورزش گاه ها و زورخانه ها (چوگان، تیر اندازی، کشتی گیری، وزنه برداری) و…

    4-4- تاریخ اقتصادی (20% بخش تاریخی)

    اساس اقتصاد، نهادهای اقتصادی، کشاورزی، دامپروری، پیشه وری، بازرگانی، بازار، مالیاتها، معیشت، صنایع، حمل و نقل، خدمات و گردشگری، پول، اصناف، ضرابخانه، چاپار، برید، برده داری و تجارت برده، بهره برداری از معادن، آبخیزداری، صنایع دستی، نظام مالی، خراج، باج و…

    5-4- تاریخ فرهنگی (20% بخش تاریخی)

    ادیان و مذاهب، اقلیت ها، نهادهای فرهنگی، زبان و گویش ها، فرهنگ عامه، شخصیت های مهم، وجوه تمدنی و هنری، معماری، پوشاک (پوشش سر، تکه های تن پوش، رنگهای رسمی و جامه های تشریفاتی خلفا، جامه های مشخص برخی گروهها «جامه بزم، جامه ظریفان، جامه صوفیان، جامه سپاهیان، جامه ذمیان»، جامه زنان، پای افزارها)، خوراک (گوشت و خوراک های گوشتی، نان، برنج، سبزیجات، شیر و محصولات آن، شیرینی ها، ترشی ها، میوه ها، نوشیدنی ها، انواع پرهیز و علوم تغذیه، سوخت، ظروف و وسایل آشپزی، خوراک تنگدستان، بهای خوراکی، بازارها، دکانها و خوراک پزی ها، هزینه های آشپزی، زمان بندی غذاها، آداب سفره)، مؤسسه های مذهبی، موسیقی، سرگرمی ها، بازیهای درون و بیرون خانه (بازیهای هوا، اسبدوانی، مسابقه کبوتر، مسابقه با حیوانات، شطرنج، نرد، بازی های بانوان، بازی های کودکان)، جشن ها (جشن های دینی اسلامی، رمضان، فطر، حج، عید اضحی، جمعه، جشن های محلی، نوروز، مهرگان، سده، جشن های دیگر)، ازدواج، مراسم تدفین، وقف، نظام تعلیم و تربیت مدارس دینی و غیر دینی و…

5. شیوه ارجاع دهی

   1-5- درون متن، نام خانوادگی نویسنده و شماره صفحه مورد نظر درون پرانتز (…) ذکر می شود، اگر از چند اثر یک نویسنده استفاده شود، سال چاپ نیز اضافه خواهد شد.

   2-5- کتابنامه (همانند متن قبل)

   در مورد كتاب:

   نام خانوادگي مؤلف، نام، نام اثر، (زير آن خط كشيده مي شود كه در موقع چاپ با خطوط ايرانيك چاپ شود)، نام مترجم، نام مصحح، حاشيه نويس، كوشش كننده و غيره با ذكر: چاپ (به عنوان مثال چاپ منوچهر ستوده)، نام ناشر، محل انتشار، سال انتشار.

   در مورد مجله:

   نام خانوادگي مؤلف، نام، نام مقاله درون گيومه، نام مترجم، نام مجله، (زير آن خط كشيده مي شود)، شماره مجله، سال انتشار.

   منابع بايد تا حد امكان دست اول باشند (به زبان فارسي و غیرفارسی)

نكته: در مورد تلفظ دقيق اسامي خاص: يا براي آنها اعراب كامل گذاشته مي شود كه تلفظ صحيح آنها معلوم گردد يا عين تلفظ لاتين آن با خط لاتين در زير نويس آورده مي شود. حرف اول اسامي خاص با حروف بزرگ نوشته مي شود. زير حرف اول آن دو خط كوچك موازي كشيده مي شود (تا حروف چين به بزرگ بودن آن آگاه شود).

منبع:http://www.pte.ac.ir/


more post like this