بحث راجع به ماهیت دعا و اینکه ایا دعا درخواست تغییر در اراده خداوند است و اینکه جای دعا کردن کجاست و در چه شرایطی دعا قابلیت پذیرش از طرف خالق دارد. دعاهایی که از ائمه به ما رسیده است هم دعا است و هم تعلیم است، به ما می آموزند که خداوند را چگونه بشناسیم و چگونه خواستهای خود را مطرح کنیم. چگونه مصلحت دنیا و آخرت خود را تشخیص دهیم و ارتباط خود با دیگران و خدای خود را چگونه تنظیم کنیم. دعا تنها خواندن خدا نیست، بلکه عرصه شناخت او به عنوان قادر متعال است. دعا فقط برای ابراز بندگی نیست که ابراز بندگی هم هست. دعا فقط برای درخواست های امور دنیوی و معیشتی نیست بلکه برای آرمانهای معنوی نیز هست.

بسیاری از دعاها، دیالوگ و گفتگو با خالق است. در این گفت و گوی دوسویه است که هم انس و الفت ایجاد می شود، هم ایمان تقویت می گردد و هم دل خرسند می شود و هم خرد و به قول مولانا:

هم دعا از تو اجابت هم ز تو

ایمنی از تو مهابت هم ز تو

دکتر لاریجانی با بیان فرازهایی از نهج البلاغه و قرائت شعر ذیل از شیخ بهایی علیه الرحمه به سخنان خود پایان داد:

همه روز روزه بودن

همه شب نماز کردن

همه ساله حج نمودن

سفر حجاز کردن

ز مدینه تا به کعبه

سر و پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبیک

به وظیفه باز کردن

به مساجد و معابر

همه اعتکاف جستن

شب جمعه ها نخفتن

به خدای راز گفتن

ز وجود بی نیازش

طلب نیاز کردن

به خدا که هیچ کس را

ثمر آن قدر نباشد

که به روی ناامیدی

در بسته باز کردن.(2)

پی نوشت:

1- مراسم سخنرانی در فرهنگسرای ایرانیان اتاوا.

2- شیخ بهایی.


more post like this